Categorie: Mens, Dier & Lifestyle

Paniekaanvallen na een burn-out. Ik heb aan twee burn-outs een paniekstoornis overgehouden. Hoe kan dat en hoe ga je ermee om?

Mijn twee burn-outs met een paniekstoornis tot gevolg

Ik neem je mee in mijn verhaal. Het is een verhaal over hoe ik jarenlang onder toenemende spanning heb gewerkt, tot er ineens storing plaatsvond in mijn hoofd: mijn eerste burn-out.
Een jaar later kreeg ik er een tweede burn-out achteraan, waarbij paniek een hele grote rol speelde.
Ook deel ik mijn ervaringen over hoe ik met de nasleep van de burn-out en paniekaanvallen omga, zodat dit jou wellicht kan helpen.

We zijn nu een paar jaar verder, maar de kans op een paniekaanval blijft omdat ik er een paniekstoornis aan over heb gehouden. Dit is mijn verhaal. Hopelijk kunnen mijn ervaringen je helpen om de paniekaanvallen als gevolg van je burn-out een plek te geven.

Mijn verhaal in het kort

Hieronder mijn verhaal. Ik zal proberen het zo duidelijk en toch zo kort mogelijk te omschrijven.

Het beste was niet goed genoeg

Ik ben een persoon die op het werk altijd streeft naar perfectie. Het beste is eigenlijk nog niet goed genoeg. Nee zeggen tegen collega’s die om advies of hulp vragen doe ik eigenlijk nooit, dat zit niet in mijn aard. Misschien heeft dat wel meegewerkt aan het probleem.

Jarenlang opbouwende spanning

Mijn werk is in de loop der tijd veel ingewikkelder geworden en ook de hoeveelheid werk is verveelvoudigd. Op verzoeken om extra collega’s in te schakelen omdat ik het in mijn eentje niet bij kon houden, kreeg ik regelmatig twee antwoorden.
1 – Nee, dit kan je makkelijk allemaal zelf aan dus we schakelen geen hulp in.
2 – Ja, we gaan kijken of we iemand kunnen vinden om je te ondersteunen.
Beide antwoorden hadden hetzelfde resultaat: er kwam nooit iemand bij.

Zo ging dat jarenlang door. Steeds meer en ingewikkelder werk, maar zonder ondersteuning. Ik bleef de enige die deze werkzaamheden uitvoerde.

Huilend bij de manager en worden uitgelachen

Ik heb steeds vaker om hulp gevraagd, maar zonder resultaat. Tot het na jaren opbouwende stress ineens helemaal mis ging. Op een vrijdagmiddag barstte ik ineens in huilen uit. Ik ben toen bij de manager binnengestapt en heb daar als volwassen man huilend aangegeven dat ik het niet meer aan kon. Het resultaat was een manager die me in mijn gezicht uitlachte en al grapjes makend wegliep. Dat was de druppel.

Eerst keer burn-out: complete storing in mijn hoofd, gelukkig nog geen paniekaanvallen

Een paar dagen na het voorval met mijn manager, zat ik op een vrijdagmiddag op kantoor toe ineens het licht uitging. Ik zag flitsen voor mijn ogen en had het gevoel dat ik herrie hoorde in mijn hoofd. Ik kan het het beste omschrijven alsof je naar een oude TV kijkt met sneeuwbeeld en een ruisend geluid. Dat heeft even geduurd, toen kwam daar het gevoel bij alsof er een enorme storm in mijn hoofd waaide die mijn hersenen in de rondte blies. Een heel erg beangstigend gevoel.

Ik wilde collega’s om hulp vragen, maar dat lukte niet meer. Ik zat achter mijn bureau met flitsen en knetteren in mijn hoofd en kon verder niet meer bewegen of praten. Ik heb zo gezeten tot er weer wat rust in mijn hoofd terugkwam.

Onderweg naar huis, in de auto op de snelweg, kreeg ik hetzelfde nog een keer te verduren. Ik heb geen idee hoe ik het gedaan heb, maar ik kwam weer bij zinnen met mijn auto op de vluchtstrook vlak naast de vangrails.

Mijn eerste ziekmelding en een jaar herstel

Het bleef de dagen erna misgaan in mijn hoofd, waarna ik me op de maandagochtend ziek heb gemeld. Vanaf dat moment ben ik langere tijd thuis geweest en ben ik heel lang bezig geweest om weer steeds iets meer uren te gaan werken. Tussendoor een traject met gesprekken bij GGZ. Gelukkig kreeg ik wel de mogelijkheid om thuis te werken.

Tweede keer burn-out maar nu met paniekaanvallen

Ongeveer een jaar na mijn eerste burn-out was ik nog lang niet helemaal hersteld, maar voor mijn gevoel ging het wel de goede kant op. Helaas was ik nog steeds de enige die mijn werk deed. In de periode dat ik ziek was, was mijn werk wel door collega’s opgepakt maar dat verliep niet goed omdat niemand echt mijn werk kon doen. Dat heeft ook de nodige chaos opgeleverd in de periode dat ik weer langzaam terugkwam.

Ik voelde wel weer wat spanning, maar ik had niet het idee dat ik me daar teveel zorgen om moest maken. Had ik dat maar wel gedaan.

Wakker worden met enorme paniek, maar geen gewone paniekaanval

Op een nacht werd ik ineens wakker met een gevoel dat ik niet kende. Ik had geen idee wat er aan de hand was. Ik had alleen het gevoel dat ik moest vluchten, maar ik had geen idee waarvoor. Later bleek dat dit een paniekaanval was, als gevolg van de nieuwe burn-out.

Mijn paniekaanval hield 24/7 aan

Paniekaanvallen houden normaal gesproken in ernstige gevallen maximaal anderhalf uur aan en nemen dan af. In mijn geval bleef de paniekaanval aanhouden. Ik liep dag in dag uit, week in week uit, 24 uur per dag met een gevoel van paniek. De intensiteit wisselde, maar ik bleef in een soort paniekaanval hangen zonder enig moment dat er geen paniek was. Ik kan je vertellen: dat sloopt je!

Andere problemen bovenop mijn paniekaanvallen als gevolg van mijn burn-out

Naast de paniekaanvallen die maar aanhielden, ging ook mijn lichaam vreemde dingen doen. Ook dit heeft maanden aangehouden.

Gevoel om te stikken

Ik had, voornamelijk tijdens eten en drinken, het gevoel dat ik stikte. Een heel beangstigend gevoel, waardoor ik op moest passen dat ik wel gewoon bleef eten en drinken. Ik had daar absoluut geen plezier meer in.

Keel schrapen

Ik had continue het gevoel dat mijn keel dicht zat of dat er iets in mijn keel zat dat eruit moest. Het gevolg was dat ik de hele dag door mijn keel schraapte. Mensen moeten gek van me geworden zijn. Daarnaast ging mijn keel ook enorm pijn doen, maar hoe ik het ook probeerde, ik kon het niet stoppen.

Dwangmatig slikken om de paar seconden

Naast het keel schrapen en gevoel om te stikken kwam er ook nog een gevoel bij dat ik continue moest slikken. Om de paar seconden moest ik, ook weer zonder reden, slikken. Ook hier kon ik niets aan doen, hoe hard ik ook probeerde om het tegen te houden. Op een gegeven moment ging het zover dat ik probeerde te slikken, maar dat dat niet meer lukte. Heel beangstigend ook, wat weer paniek opriep.

Het gevoel een einde aan je leven te willen maken

Na wekenlang met een continue [24/7] aanhoudend paniekgevoel te hebben gelopen, continue keel schrapen en slikken waardoor mijn hele keel kapot ging, hield het voor mij een beetje op. Ik had het gevoel dat er maar één uitweg was om aan de ellende te ontsnappen. Dit ondanks dat ik inmiddels een heel traject met psychologen in was gegaan.

Ik heb gemerkt dat het hierbij heel belangrijk is om je te beseffen wat de oorzaak is van de problemen. Dat geeft je een hele andere kijk op zaken, waardoor ik het gevoel om er een eind aan te willen maken heb kunnen overwinnen op een positieve manier. Dit leg ik verderop in dit artikel uit.

Discotheek de Marathon Den Haag is voor vele Hagenaars en Hagenezen de plek waar de mooiste herinneringen zijn gemaakt. Met het officiële boek over deze legendarische discotheek haal je die tijd weer helemaal terug.

In dit artikel blikken we terug op de hoogtijdagen [in de jaren 80] van de discotheek aan de Wijndaelerweg en ontdek je waarom dit boek een onmisbaar collectors item is voor elke liefhebber van het Haagse nachtleven. Of je nu op zoek bent naar oude foto’s of het volledige verhaal, hier vind je alles over de discotheek die Den Haag op de kaart zette in binnen- en buitenland.

Dit artikel bevat affiliate links. Lees hier hoe ik deze website transparant beheer.

Inhoudsopgave

• Geschiedenis van discotheek De Marathon, Den Haag
• Rolschaatsbaan De Marathon Den Haag
  • Gestart als rolschaatsbaan
  • Optredens van bekende artiesten in De Marathon
• Verhuizing naar de definitieve locatie: Wijndaelerweg
  • Na de verhuizing is het hard gegaan
• Discotheek De Marathon Den Haag, een begrip in Nederland en ver daarbuiten
• DJ’s uit Hilversum kwamen luisteren
• Muziek en optredens in discotheek De Marathon
• Optredens van spraakmakende artiesten
• Ite Missa Est en La Vie En Rose
• Het droevige einde van discotheek De Marathon
  • Andere eigenaar, andere muziek
  • Het pand waar Discotheek De Marathon heeft gezeten is in 2016 gesloopt
• Tributes discotheek De Marathon Den Haag
• Discotheek De Marathon, het boek
  • Interviews, foto’s en herinneringen
  • Boek over Discotheek De Marathon is een stuk muzikale geschiedenis van Den Haag
• De Marathon leeft voort

Geschiedenis van discotheek De Marathon, Den Haag

Ik ga heel kort in op de geschiedenis van De Marathon, want ik wil niet te veel verklappen over het inmiddels verschenen boek: “De Marathon in Den Haag. Van rolschaatsbaan naar discotheek“.
Dit boek staat bol van de verhalen en foto’s van Discotheek de Marathon in Den Haag. Bestel het boek over De Marathon hier.

Rolschaatsbaan De Marathon Den Haag

De Marathon is niet altijd een discotheek geweest en het heeft ook niet altijd op dezelfde locatie gezeten.

Gestart als rolschaatsbaan

Eind jaren 40 heeft De Marathon het levenslicht gezien als rolschaatsbaan bij het De Savornin Lohmanplein in Den Haag. De rolschaatsbaan moest de Haagse rolschaatsers delen met de rolschaatsbaan in het Zuiderpark. Omdat Den Haag eigenlijk te klein was voor twee rolschaatsbanen en De Marathon de belangrijkste locatie wilde worden, is een andere weg ingeslagen. Dit door regelmatig bandjes te laten optreden, waarmee het naast een rolschaatsbaan al meer richting een muziek- en dansgelegenheid is gegaan.

Optredens van bekende artiesten in De Marathon

Rasechte Haagse bands als Q65, onder andere bekend van het nummer The Life I Live, Shocking Blue, The Tee Set en de Golden Earring hebben regelmatig in De Marathon opgetreden. De Marathon had hiermee een belangrijke plaats veroverd in het Haagse uitgaansleven.

Verhuizing naar de definitieve locatie: Wijndaelerweg

In 1972 is de Marathon verhuisd naar de Wijndaelerweg in Den Haag, op loopafstand van Kijkduin. De Wijndaelerweg ligt aan de rand van Den Haag en was voor veel mensen makkelijker bereikbaar dan de vorige locatie. Ondanks de verhuizing naar een andere locatie is de naam onveranderd gebleven.

Na de verhuizing is het hard gegaan

Na de verhuizing naar de Wijndaelerweg is het hard gegaan met De Marathon. Het begon als popcentrum, waarmee de naam De Marathon al verder werd uitgebouwd in en om het Haagse.

Discotheek De Marathon Den Haag, een begrip in Nederland en ver daarbuiten

In de loop van de jaren werd De Marathon omgetoverd in een bar-dancing/ discotheek en kreeg het een steeds grotere betekenis in het Haagse uitgaansleven. De jaren 80 waren de beste jaren van discotheek De Marathon in Den Haag. Bezoekers van de discotheek kwamen niet alleen uit Den Haag en omstreken, maar ook van ver daarbuiten. De discotheek was zelfs bekend in het buitenland.

DJ’s uit Hilversum kwamen luisteren

Zelfs Dj’s uit de mediahoofdstad Hilversum, waaronder Ferry Maat, zijn gespot in Discotheek De Marathon om te luisteren welke platen al die bezoekers ieder weekend weer helemaal los lieten gaan. De DJ’s in De Mar, draaiden veel platen al voordat ze in Nederland op de radio te horen waren.
‘De Mar’ is ook bezongen in het lied ‘O O Den Haag’.

Muziek en optredens in discotheek De Marathon

Muzieksoorten die in de hoogtijdagen in discotheek De Marathon te horen waren, waren onder andere de zogenaamde Italo Disco (Italo’s) en de High Energy. Er werd veel meer gedraaid dan dat, maar bezoekers uit de jaren 80 zullen zich deze bijzondere muziekstijlen altijd blijven herinneren. Tot op de dag van vandaag zijn Italo’s nog steeds populair bij veel mensen uit die tijd.

Optredens van spraakmakende artiesten

Er waren regelmatig optredens van bekende artiesten in discotheek De Marathon in Den Haag. Om maar een paar van de namen te noemen die op het podium onder de grote kenmerkende spiegelbol, hebben gestaan: The Flirts, Hazell Dean en de zeer opvallende Divine… maar de lijst is veel en veel langer.

Ite Missa Est en La Vie En Rose

Vaste bezoekers van discotheek De Marathon kennen het nummer Ite Missa Est van Martin Circus wel. Dit nummer werd steevast gedraaid op zaterdagavond 22:00 uur, om de avond officieel in te luiden. Als laatste nummer op de avond, werd La Vie En Rose van Grace Jones gedraaid. Hiermee werd de avond bij discotheek De Marathon afgesloten.

Het droevige einde van discotheek De Marathon

Andere eigenaar, andere muziek

Tegen het einde van de jaren 90 werd Discotheek De Marathon overgedragen aan een andere eigenaar. Hierna heeft de uitgaansgelegenheid in korte tijd nog andere namen gehad, zoals ‘Dance Parliament‘, ‘Intenz‘ en ‘<<O>>‘. De uitgaansgelegenheid is nooit meer geworden wat het in de jaren 70 en 80 was en heeft uiteindelijk de deuren moeten sluiten.
Het pand heeft hierna nog gediend als kraakpand.

Het pand waar Discotheek De Marathon heeft gezeten is in 2016 gesloopt

In 2016 is het kenmerkende pand waarin discotheek De Marathon in Den Haag zoveel mooie jaren heeft gehad, gesloopt. Het einde van een tijdperk. Legio oud-marathongangers hebben tijdens de sloop van het pand nog een bezoek en laatste groet gebracht aan het pand dat voor velen als tweede huis voelde. Dat is zeker ook op mijzelf van toepassing. De Mar heeft tot op de dag van vandaag nog een speciale plek in het hart van velen.

Tributes discotheek De Marathon Den Haag

In het jaar dat het pand gesloopt ging worden (2016) is een eerste feest gehouden (Tribute), waarbij muziek uit de oude tijden werd gedraaid door de Dj’s van toen. De eerste Tribute was in een grote tent op een parkeerplaats, naast de locatie waar discotheek De Marathon heeft gestaan. Hier was de mogelijkheid om nog een laatste keer op de foto te gaan met het kenmerkende pand van ‘De Mar‘ op de achtergrond.

In de jaren die volgden zijn er nog de nodige tributes geweest. Zeker de Tribute van 2019 was echt een succes. De Dj’s waren goed op dreef, er was goed geluisterd naar de wensen van de oud Marathon gangers wat muzieksoort betreft. Ook niet onbelangrijk: het feest was weer terug in Kijkduin.

Later zijn de tributes verplaatst naar Het Paard in het centrum van Den Haag.

Discotheek De Marathon, het boek

Er is een boek verschenen over Discotheek De Marathon, omdat dat eigenlijk niet anders kon. Zo’n iconische discotheek moest een eigen boek hebben. Het samenstellen en schrijven van dit boek “De Marathon in Den Haag. Van rolschaatsbaan naar discotheek” heeft een paar jaar geduurd. Tijdens de discotheek De Marathon Tribute van 5 oktober 2019 is het boek officieel in de verkoop gegaan.

Interviews, foto’s en herinneringen

Voor het boek zijn interviews gehouden en zijn de beste foto’s en verhalen naar boven gehaald. Het boek vertelt over de geschiedenis van De Marathon en hoe het is uitgegroeid tot die bekende Haagse discotheek. Ook staan er naast foto’s met mooie herinneringen sappige verhalen in van de Dj’s, portiers en natuurlijk bezoekers van discotheek De Marathon in Den Haag. Het boek is in een vrij beperkt aantal uitgebracht. Een verzamelobject eigenlijk.

Boek over Discotheek De Marathon is een stuk muzikale geschiedenis van Den Haag

Het boek is niet alleen leuk voor oud-bezoekers van de discotheek, maar ook voor iedereen die interesse heeft in de geschiedenis van Den Haag. Het boek beschrijft een stuk popgeschiedenis van Den Haag, het hele verhaal van begin tot het einde van discotheek De Marathon en er zijn heel veel oude herinneringen en foto’s boven water gekomen. Herinneringen van personeel en bezoekers, waar zelfs de meeste trouwe bezoekers van discotheek De Marathon Den Haag niets vanaf wisten.

De Marathon leeft voort

Inmiddels zijn de oud-marathonbezoekers allemaal op leeftijd. Met de jaren zal discotheek De Marathon langzaam meer een stukje geschiedenis van Den Haag worden waar steeds minder mensen uit eigen ervaring over kunnen vertellen. Bij de meeste Mar-gangers van dit moment leeft de discotheek voort.

Zie je een slanke wesp vliegen met opvallend lange poten die bijna slap naar beneden hangen, dan is dat vrijwel zeker de Franse veldwesp. Hoewel veel mensen bij het woord ‘wesp’ direct aan agressieve diertjes denken, is deze soort juist vriendelijke en nuttig. Bij mij wonen ze al jaren in de wand van de schuur. Hun voordeur is precies boven de deur van de schuur. In tegenstelling tot de bekende ‘limonadewesp’ laat deze wesp je gewoon met rust en focust hij zich liever op het bestuiven van bloemen en het vangen van insecten. In dit artikellees je waarom je een nest van deze bijzondere veldwesp meestal gewoon kunt laten zitten en waarom ze zulke goede buren zijn. Franse veldwespen bestrijden, liever niet!

Dit artikel bevat affiliate links. Lees hier hoe ik deze website transparant beheer.

Inhoudsopgave

• Franse veldwespen zijn onbekend, zelfs bij ongediertebestrijders
• De ontdekking van het wespennest in mijn schuur
• Waar komt de Franse veldwesp vandaan,
• Hoe kun je Franse veldwespen herkennen
  • Lange hangende poten
  • Oranje uiteinden van de voelsprieten en op de poten
  • Meerdere kleine nesten bij elkaar
  • Andere reactie bij gevaar [ook mijn ervaring]
• Ook door wat ze eten is de Franse veldwesp minder gevaarlijk en zeker minder irritant
  • Franse veldwespen bemoeien zich niet met je eten
  • Wat eet de Franse veldwesp tijdens het verzorgen van de larfjes
  • Verschil tussen het eten van de wespensoorten als de larven volwassen zijn
  • Eten van de Franse veldwesp: nectar
  • Eten van de Duitse wesp en limonadewesp: jouw eten…
• Wanneer het Franse veldwespen nest laten zitten of bestrijden
• Het nest Franse veldwespen in mijn schuur
• De Franse veldwesp na een paar jaar in mijn tuin
• Af en toe geven ze een waarschuwing
• Het einde van het wespenseizoen
• Conclusie

Franse veldwespen zijn onbekend, zelfs bij ongediertebestrijders

De reden dat ik dit artikel schrijf, is omdat ik gemerkt heb dat weinig mensen de Franse veldwesp kennen. Zelfs ongediertebestrijders roeien deze wespensoort vaak meteen uit, zonder door te hebben dat het om de Franse veldwesp gaat. Dit terwijl dat vaak niet nodig is, omdat deze wespensoort veel minder gevaarlijk en agressief is.

Er zijn veel misvattingen over deze wespensoort. Meestal kun je een nest met Franse veldwespen gewoon zonder probleem laten zitten. Bij mij wonen ze al jaren in mijn schuur.

De ontdekking van het wespennest in mijn schuur

Op een mooie warme lentedag zag ik wespen af en aanvliegen bij mijn schuur. Ze verdwenen achter een houten lat, recht boven de deur van de schuur. Ze waren duidelijk een wespennest aan het bouwen in de holle wand van mijn schuur.

In eerste instantie wilde ik meteen de ongediertebestrijder bellen, maar ik zag dat deze wespen er iets anders uitzagen dan de wespen die ik normaal altijd zie. Een online zoektocht en informatie van een wespenkenner gaven alle informatie die ik wilde hebben.

Het ging hier duidelijk om de Franse veldwesp. Dit is een wespensoort die in principe niet gevaarlijk is voor mensen. Ik heb het wespennest dus laten zitten en heb het doen en laten van de wespen goed geobserveerd. We zijn inmiddels jaren verder en ze wonen nog steeds in mijn schuur en vliegen vrolijk rond in de tuin. Het zijn best vriendelijke buren.

Waar komt de Franse veldwesp vandaan,

De Franse veldwesp komt van oorsprong niet in Nederland voor. Zoals de naam al zegt, komt deze wespensoort uit Frankrijk. De veldwesp is al sinds vorige eeuw in Nederland, maar breidt zich de laatste jaren snel uit. In de jaren 90 heeft de veldwesp zich in heel Nederland gevestigd. Op zich niet zo’n probleem, want deze wespensoort is een stuk minder gevaarlijk en agressief dan de wespen die hier van oorsprong thuis horen. Hierover zo meteen meer.

Hoe kun je Franse veldwespen herkennen

Franse Veldwesp met oranje voelsprieten in mijn tuin.

Lange hangende poten

De Frans Veldwesp is het makkelijkste te herkennen wanneer hij vliegt. Het lichaam is iets slanker en kleiner dan de limonade- en Duitse wesp. Daarbij laat de Franse veldwesp zijn poten naar beneden hangen tijdens het vliegen. Het lijkt dan net of ze lange slappe poten hebben.

De [vervelende] Duitse wesp en limonade wesp houden tijdens het vliegen hun poten langs hun lichaam, terwijl je bij de Franse veldwesp heel duidelijk de poten naar beneden ziet bungelen.

Oranje uiteinden van de voelsprieten en op de poten

Als deze wespen stil zitten, dan zie je vaak ook een oranje uiteinde op de voelsprieten en soms op de pootjes.

Meerdere kleine nesten bij elkaar

De Franse veldwesp maakt een kleiner nest. Ze kunnen daardoor in kleinere ruimtes wonen. Ook maken deze wespen vaak meer nesten bij elkaar. Het aantal wespen in een nest is ook veel kleiner dan bij andere wespensoorten.
Deze diertjes hebben er ook niet veel probleem mee als andere wespen een nest in de buurt maken, zolang dat maar verder weg is dan een meter of zes.

Andere reactie bij gevaar [ook mijn ervaring]

Een ander punt waar je de veldwesp aan kunt herkennen is hoe ze reageren bij gevaar. Wanneer de wespen denken dat er gevaar dreigt, dan komen ze bij de opening van het nest zitten. Ze zitten dan half in de nestopening of er vlak naast. Ze houden de omgeving dan goed in de gaten. Je ziet duidelijk dat ze alle bewegingen rond het nest goed volgen en bewegen hun lichaam met ‘schokjes’ mee met het gevaar. Als je voorbij loopt zie je dat ze je echt in de gaten houden. Maar dat is het dan ook meestal wel.

Als je merkt dat ze je in de gaten houden moet je wel een klein beetje opletten, want de Franse veldwesp kan gevaarlijk zijn wanneer hun nest bedreigd wordt. De Franse veldwesp is natuurlijk een wesp, dus ze kunnen en zullen steken wanneer ze denken dat het gevaarlijk wordt. Houden ze je echt in de gaten beweeg dan gewoon langzaam en rustig, of kom iets later weer terug.

Ook door wat ze eten is de Franse veldwesp minder gevaarlijk en zeker minder irritant

De Franse veldwesp is ook minder gevaarlijk dan andere soorten omdat ze nectar eten van bloemen. Ze komen ook je barbecue of terrasbezoek komen verstoren, daar hebben ze helemaal geen interesse in.

Franse veldwespen bemoeien zich niet met je eten

Iedereen kent wel de irritante limonadewesp en Duitse wesp. Deze wespen zoeken je later in het seizoen echt op, zeker wanneer er eten in de buurt is. Een barbecue in de tuin, een biertje op een terrasje, deze wespen zijn enorm opdringerig. Regelmatig worden er mensen gestoken door deze vervelende wespen.

De Franse veldwesp blijft eigenlijk altijd bij je uit de buurt wat hem, naast het vriendelijke karakter, veel minder gevaarlijk maakt. Zoals gezegd heeft deze wespensoort geen interesse in jou en in wat jij eet of drinkt. Dit verschil tussen de wespensoorten heeft met name te maken met wat ze eten.

Wat eet de Franse veldwesp tijdens het verzorgen van de larfjes

De larfjes van de Franse veldwesp die in het nest zitten, worden gevoed met insecten. Dit eiwitrijke voedsel is belangrijk voor de ontwikkeling van de nieuwe generatie wespen. De larfjes braken een zoete stof uit, dat weer wordt gegeten door de werksters. Dit gaat exact hetzelfde bij de limonadewesp en de Duitse wesp. In deze fase in het begin van het seizoen zal je niet veel last hebben van deze wespen. Ze zijn hard aan het werk in het nest.

Verschil tussen het eten van de wespensoorten als de larven volwassen zijn

Wanneer de larven volwassen zijn geworden dan stoppen ze met het uitbraken van de zoete stof. De werksters, die eerder in het seizoen afhankelijk waren van deze stof, moeten dus buiten het nest op zoek naar eten. Ook de overige wespen hebben weinig anders meer te doen dan wat rondvliegen en eten zoeken voor zichzelf.

Eten van de Franse veldwesp: nectar

De Franse veldwesp gaat, wanneer de larven volwassen zijn, juist op zoek naar nectar van bloemen. Hierdoor komen ze niet vaak in direct contact met mensen. Omdat ze hun eten halen bij bloemen kunnen ze ook wat helpen met het bestuiven, wat weer goed is voor de natuur en de bijen.

Eten van de Duitse wesp en limonadewesp: jouw eten…

De limonadewesp en Duitse wesp zoeken later in het seizoen hun voedsel graag bij mensen die eten bij zich hebben, of op terrassen. Deze wespen kunnen dan echt heel opdringerig en irritant worden, met regelmatig het gevolg dat ze op een gegeven moment in een situatie komen dat ze gaan steken. Je kent het wel… je bent net lekker een ijsje aan het eten of een biertje aan het drinken en er vliegt continue een wesp rond je gezicht. Dat is dus niet de Franse soort.

Wanneer het Franse veldwespen nest laten zitten of bestrijden

Als de Franse veldwesp een nest bouwt op een plek waar ze een beetje vrij zitten, dan kun je het nest in principe laten zitten. Wanneer de ingang van het nest daarentegen totaal niet vrij is, omdat het nest bijvoorbeeld direct naast deur zit waar je veel heen en weer loopt, dan kun je wel overwegen om het wespennest te laten verwijderen. Zeker wanneer je allergisch bent is dat het overwegen waard. Maar in mijn geval zit het nest er al jaren probleemloos, ook al zitten ze zo’n 35 centimeter boven de schuurdeur.

Het nest Franse veldwespen in mijn schuur

In mijn persoonlijke situatie zit het wespennest recht boven de schuurdeur. Omdat we direct onder de ingang van het nest de schuur in gaan, kan de Franse veldwesp denken dat je gevaarlijk voor ze bent. Ze kunnen dan het nest eventueel verdedigen. Meestal trekken ze zich niks van je aan.

De eerste keer dat het me opviel dat ze niet zo blij waren met ons, was toen er fietsen uit de schuur gehaald moesten worden waarbij nogal wat herrie werd gemaakt. Er vielen een aantal houten latten om. Die werden met een aantal keer flink tegen de muur tikken vlak bij het nest weer teruggelegd op hun plaats. De schuurdeur stond ook een paar keer flink te klapperen door de wind. Toen we de schuur uitkwamen zagen we een aantal wespen in de opening van het nest zitten en er zaten er nog een paar rond het nest. Ze hielden ons goed in de gaten, maar deden verder helemaal niets. Dit was voor mij wel een teken dat ik ze even met rust moest laten.

Wij hebben in al die jaren nog geen echte aanvaring met ze gehad. Mijn ervaring is dat de Franse veldwesp best een vriendelijk diertje is, maar het blijft een wesp en kan steken wanneer dat nodig is.

De Franse veldwesp na een paar jaar in mijn tuin

Zoals gezegd wonend deze vriendelijke wespjes al een aantal jaren in mijn schuur. Ze hebben zelfs wat andere plekken in de wand gevonden om een nestje te bouwen. Een ander nest zit in een oud verlaten vogelhuisje. Ze doen lekker hun ding.

Af en toe geven ze een waarschuwing

Meestal kunnen we gewoon de schuur in- en uitlopen. Soms, zeker als je vrij snel of zenuwachtig direct bij het nest beweegt, kan het zijn dat ze even richting je gezicht vliegen om je te waarschuwen. Als je dan een stapje terugdoet en rustig aan doet, gaan ze eigenlijk meteen weer weg. Wij kunnen ook rustig gewoon de schuur in en uit zonder dat de wespen zich daar verder druk om maken. Wat wel opvallend is, dat is dat ik en mijn zoon vrij lang zijn [2 meter] en daardoor vrij dicht bij het nest komen. Wij krijgen iets eerder een waarschuwing dan de dames in huis die kleiner zijn. De Franse veldwesp trekt zich niets van je aan of kan je soms waarschuwen, terwijl andere wespensoorten wel snel agressiever worden.

Het einde van het wespenseizoen

Nadat de larven volwassen zijn geworden, is er meer beweging te zien rondom het nest. Dat komt, zoals gezegd, omdat alle wespen hun eten buiten het nest gaan zoeken. Dit is ook de periode waar je iets meer op moet passen voor de diertjes, omdat je onbedoeld vaker met ze in aanraking komt. Toch heb ik zelf nooit echt ervaren dat de Franse veldwesp gevaarlijk, opdringerig of agressief is.

Eind van de zomer en begin herfst zie je langzaam wat minder beweging rond het nest. In oktober wordt het duidelijk snel stiller. Echt aan het einde van oktober heb ik steeds de laatste wespen gezien.

Conclusie

Zeker in vergelijking met de Duitse wesp en limonadewesp, zijn Franse veldwespen vriendelijke buurtjes die je prima kunt laten zitten, zolang je elkaar niet te veel in de weg zit. Ze steken amper en negeren mensen en zoetigheden volledig.
Herken ze aan hun slanke lijf en lange hangende gele pootjes tijdens het vliegen.

Boston Terriër karakter, eigenschappen & tips over dit lieve maar felle ras. Lees wat hem zo bijzonder maakt voordat je eraan begint.

Mijn eerste Boston Terriër

Ik ben opgegroeid met honden. Als kind woonde ik samen met poedels en later een Schnautzer. Ik heb dus wel wat ervaring met honden. Op dit moment hebben we thuis een Boston Terriër. Na mijn jaren ervaring met dit lieve, felle en super eigenwijze hondenras, kan ik meer over Bostons vertellen. Er zijn trouwens leuke shirts te koop met Boston Terriër opdruk.

Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen. Het karakter van de Boston Terriër maakt dit hondenras minder geschikt voor beginners. Ook het enigszins licht ontvlambare is iets waar je rekening mee moet houden voor je een Boston aanschaft. Aan de andere kant is het een super leuke energieke hond waar je op kunt bouwen. Ik ga kort de belangrijkste informatie over dit pittige ras vertellen, zodat je weet waar je aan begint als je er een aan wilt schaffen.

Gentleman of een mini pitbull

Je hoort vaker dat ze Bostons vergelijken met een gentleman. Dat doet vermoeden dat het keurig nette hondjes zijn die rust uitstralen en niet snel boos worden. Als je naar de Boston Terriër kijkt, dan zie je een klein hondje met een leuk koppie. Vaak staan ze echt met hun borst vooruit en oren als een radar omhoog om ieder geluidje op te vangen. Het woord gentleman laat ook zien dat het een charmant hondje is.

Laat je alleen niet misleiden door het keurige uiterlijk, want het is geen hondje dat de hele dag lekker rustig bij je op schoot zit. Een Boston Terriër is een energiebom met een enorm karakter. Een echte gentleman met een pitbullhart. Ik leg dit zo verder uit.

Een mix van spieren, liefde en chaos

De Boston Terriër is een Amerikaans ras, dat is ontstaan in de tweede helft van de 19e eeuw in Boston, Massachusetts. Het is een kruising tussen de Engelse Bulldog en de White English Terrier. De bedoeling was om met deze twee hondenrassen een nieuw ras te maken dat als vechthond kon dienen. Ook al zijn Bostons vrij slank, het zijn echt kleine spierbundels.

Boston Terriër een vechthond karakter

Je leest het goed. Bostons zijn in eerste instantie gefokt als kleine vechthondjes. Dit is niet helemaal gelukt, want het keurige vrolijke hondje heeft altijd plezier in het leven en speelt graag met andere honden. Toch moet je wel oppassen, want het stukje vechthond zit bij de Boston Terriër nog wel in het karakter verstopt. De combinatie van de enorme energie, altijd maar vrolijk zijn en het stukje vechthond, kan soms ook wel zorgen voor wat chaos.

Lief, maar met een kort lontje

Ik heb het zelf vaker ondervonden dat het stukje vechthond er echt nog wel in zit. Onze hond houdt heel erg van spelen met andere honden. Altijd maar blij rondrennen alsof ze nooit moe kan worden. Het stukje Terriër DNA zit er echt nog wel in.

Soms zijn er van die honden die echt vervelend tegen haar doen of zelfs uitvallen naar haar, dan kan in een seconde haar toestand omslaan van een vrolijk beestje naar vechtersbaas. Ze gaat dan echt vol voor de winst. Ik heb begrepen dat dit echt in het karakter van het Boston Terriër ras zit. Je ziet dit ook niet altijd aankomen, omdat ze ineens om kunnen slaan. Dit is zeker iets om rekening mee te houden als je een Boston Terriër neemt, want het zit in het karakter. Je moet altijd je aandacht bij de hond houden als hij speelt, al zou je dat eigenlijk bij iedere hond moeten doen vind ik.

Energiek met een hoofdletter E

Als je een rustig hondje zoekt, dan zijn Boston Terriërs niet echt voor jou gemaakt. Een kijkje in het hoofd van deze Terriërs:
Rennen? Graag!
Spelen en krachtmetingsspelletjes? Nog veel liever!
Stoeien? Helemaal het einde, maar pas op want ik bijt onbewust altijd iets te hard in mijn enthousiasme.
Slapen? Oké, maar niet voordat ik eerst nog een half uurtje als een gek heb rondgerend!

Hou er bij je keuze voor een hond dus altijd rekening mee dat een Bostie één brok energie is. Iedere beweging die je maakt kan de hond triggeren om meteen weer met een bal of knuffel aan te komen rennen.

Wat onze hond altijd doet is met haar knuffel of een touw aan komen rennen en dan heel hard tegen je borstkas aanspringen. Reageer je niet, dan duwt ze haar speeltje gewoon in je gezicht. Je ontkomt er bijna niet aan om te spelen. In de tuin werken lukt ook niet normaal met een loslopende Boston. Tot vervelens aan toe kunnen ze zich ermee bemoeien.

Wat hierboven ook al staat. Boston Terriërs willen graag stoeien, maar hou er wel rekening mee dat ze tijdens het spelen onbewust harder bijten dan prettig is. Bosties hebben in verhouding ook echt een hele grote bijtkracht.

Niet voor iedereen of beginners

Het karakter van Boston Terriërs maakt dat het niet de allerbeste hond is voor doetjes of mensen zonder ervaring met honden. Het zijn Terriërs met de pit van Terriërs. Daarbij zijn ze slim en op zijn tijd heel koppig.

Ze doen dingen graag op hun eigen manier. Dat merk ik zelf ook. Als ze iets anders wil dan jij, dan wint degene die het langste zijn poot stijf houdt. Het is dan een flinke klus om haar op andere gedachten te brengen, als dat überhaupt al lukt.

Naast het specifieke karakter en de sterke wil van de Boston Terriër, speelt ook de intelligentie een rol. Bostons zijn slimme honden waardoor je op moet passen dat ze niet op een slinkse manier een loopje met je nemen.

Een Bostie is ook eigenlijk altijd alert. Het maak niet uit of ze lopen, spelen, zitten of liggen te suffen. Als er iets opvallends gebeurd, springt de hond meteen op. De oren zijn dan helemaal gespitst en de blik is gefocust.

Trouw en zal je verdedigen

Trouw maakt ook deel uit van het karakter van de Boston Terriër. Onze hond is echt een allemansvriend. Of ze je kent of niet, ze komt je blij begroeten.

Je merkt wel heel sterk dat de hond echt trouw aan de mensen is waar ze mee samenwoont. Waar jij bent, daar is de hond ook. Hij/ zij zal je overal volgen.

Wij hebben op het strand een situatie meegemaakt waarbij onze hond samen met een andere hond leuk aan het spelen was met haar favoriete tennisbal. Steeds de bal weggooien waarbij beide honden erachteraan gingen. Ze hadden heel veel lol samen. Onze hond kwam de tennisbal terugbrengen en mijn vrouw wilde de bal pakken om weer weg te gooien. De andere hond vond dat even geen goed idee, gromde en hapte naar de hand van mijn vrouw. Onze Boston Terriër had geen seconde bedenktijd nodig en sprong er meteen tussen om de andere hond te corrigeren.

Wat maakt een Boston zo Boston?

Er zijn een aantal punten die een Boston een echte Boston maken.

• Kleine hond met een duidelijk herkenbare tekening op de vacht.
• Slank, gespierd en hoog op de poten.
• Grote ogen waar je heel goed aan kunt zien hoe ze zich voelen. Ze kunnen je er ook heel ondeugend mee aankijken.
• Platte snuit met een herkenbaar gezicht.
• Snurken en poepjes laten. Zeker het scheetjes laten is een ding bij Bostons. Ze kunnen enorm stinken. Daarvan is trouwens ook een heel grappig shirt te koop.
• Hekel aan kou en regen. Boston Terriërs hebben heel weinig haar. Ze hebben ook geen onder vacht. Hierdoor hebben ze het snel koud. Daarom zie je ze ook snel met een jasje aan lopen. Andersom kunnen ze op warme dagen ook sneller oververhitten dan honden met meer haar. Let goed op oververhitting!
  Regen is ook geen favoriet. Als het ook maar een klein beetje nat is buiten, dan wil onze hond geen stap buiten de deur zetten.
• Lief, trouw, speels, energiek, koppig, eigenwijs, fel, sterk karakter en soms hilarisch.

De Boston Terriër en zijn karakter samengevat

Boston Terriërs zijn vaak geen allemansvriend, al is die van ons dat zeker wel. Het is zeker wel de beste vriend die altijd bij je wil zijn en er voor je is. Ze zijn druk, eigenwijs, gevoelig, lief, fel en soms gewoon ronduit maf. Het is een hondenras waar je wat sterker bij in je schoenen moet staan. De Boston Terriër heeft een sterk karakter. Niet een makkelijke hond voor beginners. Goed opgevoed ga je wel een intense band aan voor het leven.

Slangen in Nederland vormen een bijzonder onderdeel van onze biodiversiteit, maar naast de bekende inheemse soorten duiken er de laatste tijd ook onverwachte gasten op, zoals de indrukwekkende stierslang. Hoewel we van nature slechts drie soorten slangen kennen in ons land, zorgen waarnemingen van deze exotische nieuwkomers voor de nodige verbazing.

In dit artikel ontdek je alles over de leefwijze van onze eigen reptielen, hoe je de enige giftige soort herkent, en wat het verhaal is achter de stierslang die hier eigenlijk niet thuishoort.

Dit artikel bevat affiliate links. Lees hier hoe ik deze website transparant beheer.

Inhoudsopgave

• Welke slangen leven in Nederland?
  • Drie inheemse slangen
• Overzicht van de slangen in Nederland
  • De ringslang
    • Niet giftig en niet gevaarlijk en de verdediging van de ringslang
    • Ringslangen zijn goed te herkennen
  • De adder, de enige giftige Nederlandse slang
    • Adders zijn niet gevaarlijk, maar kunnen wel bijten
    • Een beet kan waarschijnlijk geen kwaad, maar pas op bij een allergie
    • Zo herken je een adder
  • De gladde slang, ongevaarlijk en niet giftig
  • De stierslang, een exoot
    • Afkomstig uit Noord-Amerika, groot, maar zijn ongevaarlijk
    • De stierslang is eigenlijk niet goed voor enkele van onze inheemse diersoorten
• De toekomst van slangen in Nederland.
• Leuk boek over onder andere slangen in Nederland

Welke slangen leven in Nederland?

Drie inheemse slangen

Je staat er niet vaak bij stil, maar er leven diverse soorten slangen in Nederland, waaronder een giftige slang. Van nature komen de volgende slangen hier voor: de ringslang, de giftige adder en de gladde slang. Deze slangen horen hier dus van nature gewoon thuis, dus die kun je gewoon tegenkomen. Ze worden leuk beschreven in dit boek, Addergebroed.

Wanneer je in Nederland een slang ziet, dan is de kans groot dat het een ringslang betreft. Toch is er tegenwoordig ook de kans om een slang tegen te komen die hier totaal niet thuis hoort. De laatste jaren zie je de stierslang steeds vaker in Nederland, met name in de duinen bij Den Haag / Scheveningen. Hieronder staat een overzicht van welke slangen in Nederland leven, met als aanvulling meer informatie over de stierslang.

Overzicht van de slangen in Nederland

De ringslang

Van de slangen die in Nederland leven, is de ringslang de meest voorkomende. Als je een slang tegenkomt, dan is de kans ook groot dat het een ringslang is. Op de foto hieronder is een ringslang te zien. De ringslang leeft graag bij water; dat is vanzelfsprekend dan ook de plek waar deze slang het meest in Nederland wordt gezien. Toch komt de ringslang soms ook in de meer bevolkte delen van Nederland voor.

Niet giftig en niet gevaarlijk en de verdediging van de ringslang

De ringslang is niet gevaarlijk, je hoeft er dus niet bang voor te zijn. Deze slang is niet giftig. Het kan voor komen dat deze slang bijt, maar dat is alleen om zich te verdedigen.
Als een ringslang in gevaar is, dan doet hij vaak alsof hij dood is, waarbij een stinkende vloeistof wordt afgescheiden. Grote kans dat de vijand de slang snel voorbijloopt. Als je dan uit nieuwsgierigheid deze slang oppakt, dan kan het zijn dat hij bijt en meteen vlucht.

Ringslangen zijn goed te herkennen

Een ringslang kan een lengte bereiken van ongeveer 1,30 meter en is te herkennen aan een ringmotief rond de nek. Kom je deze slangen tegen in Nederland, dan kun je proberen ze rustig te observeren, maar waarschijnlijk gaan ze er meteen vandoor om zich te verstoppen.

De adder, de enige giftige Nederlandse slang

Van alle slangen die in Nederland leven is de adder de enige giftige slang. De adder doodt zijn prooi door gif in te spuiten en niet door de prooi te wurgen. Kleinere prooien als muizen worden gebeten en daarna vrij snel opgegeten. Wanneer de adder een grotere prooi op het oog heeft, wordt met een beet gif ingespoten, waarna hij de prooi weer laat gaan. De adder volgt de geur van de prooi, tot deze als gevolg van het gif sterft.

Adders zijn niet gevaarlijk, maar kunnen wel bijten

Zoals gezegd zijn zijn adders de enige giftige slangen die in Nederland leven. Hoewel extreem zeldzaam, kan het voor komen dat je gebeten wordt door een adder. In principe vluchten ze wanneer je ze tegenkomt. Ze bijten alleen wanneer je ze echt lastigvalt of er per ongeluk bovenop gaat staan en ze geen kant meer op kunnen.

Een beet kan waarschijnlijk geen kwaad, maar pas op bij een allergie

De beet van een adder doet flink veel pijn, maar is in principe niet dodelijk. Toch is het verstandig om bij een beet even een dokter te bezoeken, ook in verband met een eventuele allergie voor het gif. Omdat slangen in Nederland niet algemeen voorkomen, zal een arts vaak eerst even wat informatie moeten zoeken over deze dieren en zeker over het gif van de adder.

Zo herken je een adder

Een adder is makkelijk te herkennen. De adder heeft een zigzagmotief op zijn rug. Ook is de adder de enige van de slangen in Nederland die geen ronde pupil heeft. Kijk je een adder in de ogen, dan zie je dat de pupil de vorm van een streepje heeft. De adder wordt gemiddeld zo’n 50 tot 60 centimeter lang. In extreme gevallen kunnen ze soms 75 centimeter worden. De kans om een adder tegen te komen is niet zo groot.

De gladde slang, ongevaarlijk en niet giftig

De gladde slang is de derde van de inheemse slangen in Nederland. Dit is ook meteen de zeldzaamste.
De gladde slang is grijzig van kleur en is weinig gezien, omdat hij zich graag verstopt. De grijze slang verbergt zich meestal onder bladeren en restanten van planten. De gladde slang dankt zijn naam aan de schubben die vrij glad in elkaar overlopen. Ook voor de gladde slang hoef je niet bang te zijn; deze slang is dus ook niet giftig. Ook de gladde slang wordt gemiddeld ongeveer 50 tot 60 centimeter lang.

De stierslang, een exoot

Een van de soorten slangen die in Nederland leven maar hier niet van nature voorkomt, is de stierslang. Op dit moment komt de stierslang voornamelijk voor in het duingebied bij Den Haag (ongeveer tussen Den Haag en Katwijk). Dit komt doordat deze slangen hier los zijn gelaten door eigenaren die van ze af wilden. Deze slangen voelen zich best prettig in het Nederlandse duingebied en daarnaast heeft de slang geen problemen met het Nederlandse klimaat. Niet zo raar dat de stierslang dus goed gedijt in Nederland.

Afkomstig uit Noord-Amerika, groot, maar zijn ongevaarlijk

De stierslang komt oorspronkelijk uit duingebieden en half-woestijnen in Noord-Amerika.
De stierslang is een wurgslang, en is dan ook niet giftig. Stierslangen worden gemiddeld 120 tot 180 centimeter lang. In uitzonderlijke gevallen worden ze 240 centimeter. Dit kan best indrukwekkend zijn als je er een tegenkomt.
Stierslangen zijn schuw en zullen dan ook eerder vluchten dan aanvallen wanneer er gevaar dreigt. Je hoeft dan ook niet bang te zijn voor de stierslang.

De stierslang is eigenlijk niet goed voor enkele van onze inheemse diersoorten

Het lijkt erop dat er met het groeiende aantal stierslangen een stabiele populatie van deze slangen in Nederland is ontstaan, wat een negatieve invloed kan hebben op de inheemse dieren. Er is nog niet echt duidelijkheid over het aantal stierslangen dat in Nederland leeft, maar dat het aantal groeit is zeker. Er zijn ook zwangere vrouwtjes gevonden.
Of er moet worden ingegrepen om de inheemse dieren te beschermen, is iets wat bekeken wordt.

Omdat de stierslang niet tot de inheemse slangen die in Nederland leven behoort, heeft de aanwezigheid van deze slang zeker impact op een aantal dieren die wel van oorsprong in Nederland thuishoren. De stierslang eet onder andere de zandhagedis, vogeleieren en vogels, waaronder de tapuit, en knaagdieren zoals konijnen.

Al met al heeft de stierslang dus zijn plek veroverd tussen de slangen die in Nederland leven, en hij zal deze plek ook behouden.

De toekomst van slangen in Nederland.

We hebben hier een goed beeld geschetst van welke slangen in Nederland leven, maar net zoals we hebben gezien met de stierslang kan dit in de toekomst veranderen. Zeker als de klimaatverandering doorzet. We houden het in de gaten. Wanneer er nog andere soorten slangen in Nederland komen wonen wordt dat een leuke aanvulling op dit bericht.

Leuk boek over onder andere slangen in Nederland

Op Bol heb ik een leuk boek gevonden dat onder andere over de slangen in ons land gaat. De stierslang staat trouwens nog niet in het boek ‘Addergebroed‘.

Kunnen zilvervisjes bijten? Moet je je zorgen maken om zilvervisjes, papiervisjes, ovenvisjes en zijn ze ongevaarlijk? Bijten ze?

Spring naar je onderwerp, waaronder het antwoord of zilvervisjes kunnen bijten

Zilvervisjes, Ovenvisjes en Papiervisjes
Luchtvochtigheid en schade: zilvervisjes
Papiervisjes
Ovenvisjes
Kunnen zilvervisjes bijten?
Aanpakken zilvervis problemen
Middeltjes tegen zilvervisjes
Zilvervisjesplaag
Kom je ooit van zilvervisjes af
Sla ze niet dood!

Zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes en kunnen ze bijten

Zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes. Er zijn meerdere soorten die op elkaar lijken. Toch zijn er verschillen tussen de soorten. Ik begin dit artikel met de verschillende soorten visjes. Daarna ga ik in op de vraag of zilvervisjes bijten en hoe ze te bestrijden zijn.

Zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes wat zijn de verschillen

Ik zal de soorten zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes onder de naam zilvervisjes samenvoegen hieronder, want dat is bij de meeste mensen de naam waar ze onder bekend zijn, ook al zijn het toch net even andere diertjes.

Hierom ben ik informatie gaan zoeken

Omdat ik na een verhuizing een enorme zilvervisjes invasie in mijn nieuwe huis aantrof, ben ik informatie gaan verzamelen. Hier hoorde ik voor het eerst over de verschillende soorten visjes. Zoals gezegd heb je globaal drie soorten visjes: zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes. Elk van deze visjes heeft zijn eigen ideale leefomgeving. Enkele kenmerken van deze diertjes…

Zilvervisjes, luchtvochtigheid en schade

De aanwezigheid van zilvervisjes in huis duidt over het algemeen op een vochtprobleem. Een luchtvochtigheid van 70 % is ideaal voor deze diertjes. Dat is de reden dat je ze vaak ziet in badkamers en toiletten of in andere vochtige ruimtes. Het diertje kan minder goed tegen ruimtes waar het minder vochtig is, als zie je ze daar toch ook. Als de luchtvochtigheid lager wordt dan 50% zullen de zilvervisjes het moeilijker krijgen om te overleven.

Zorg dus voor een goede ventilatie van de ruimtes. Belangrijk is dat er voldoende lucht rond kan stromen om vocht af te voeren. In het geval je last hebt van een vochtige kruipruimte is het isoleren van de vloer een goed plan. Doe dus iets aan de luchtvochtigheid! Helemaal weg zullen de zilvervisjes niet gaan als de lucht droger wordt, maar het helpt wel de plaag binnen de perken te houden. Zilvervisjes komen trouwens ook nog wel eens in bed voor,

Over het algemeen heb je weinig schade van zilvervisjes. Dat kan bij papiervisjes anders zijn.

Maar kunnen zilvervisjes bijten?

Het antwoord op de veel gestelde vraag “Kunnen zilvervisjes bijten?” staat iets verderop in de tekst.

Papiervisjes

Papiervisjes zijn een stuk vervelender dan zilvervisjes! De naam zegt het al. Deze visjes leven voornamelijk van papier en komen dan ook voor in en bij boeken en dozen. Het probleem is dat ze schade aanbrengen aan boeken en dergelijke, omdat ze ervan eten.

Om papiervisjes te weren is het goed om de temperatuur onder de 18 graden en de luchtvochtigheid ook weer zo laag mogelijk te houden. Alle plaatsen waar het warm kan worden zoals de gaten in de muur waar verwarmingsbuizen doorheen lopen, zijn plaatsen waar ze zich heerlijk voelen. Dat zijn goede broedkamers.

Heb je last van deze diertjes, dan is het verstandig om belangrijke papieren of boeken te bewaren in afgesloten kunststof kratten.

Ovenvisjes

Ovenvisjes komen niet heel vaak voor in huizen. Dit heeft er vooral mee te maken dat ze zich heerlijk voelen bij een temperatuur van 30 graden of hoger. Als ze al in huis zitten, dan kom je dus eigenlijk alleen tegen op de zolder bij de verwarmingsketel. Ook hier geldt weer: goed ventileren, zodat de warme lucht zo snel mogelijk wordt afgevoerd.

Kunnen zilvervisjes bijten of niet?

Veel mensen vragen of zilvervisjes kunnen bijten.

De bovenstaande vraag is simpel te beantwoorden: Nee.. Zilvervisjes bijten niet!
Ook ovenvisjes en papiervisjes bijten niet. Over dit punt hoef je je dus geen zorgen te maken.

Wat wel vervelend kan zijn, dat is dat sommige mensen reageren op de huidschilfers die deze dieren achterlaten. Het kan voor komen dat je hier overgevoelig voor bent, maar dat komt niet vaak voor.

Hoe kun je zilvervisjes het beste aanpakken

Zilvervisjes bijten dus gelukkig niet, gelukkig, maar je wilt toch zoveel mogelijk van ze af. Hoe raak je ze kwijt en heeft het überhaupt wel nut?

Om te beginnen is het zaak alle mogelijke kiertjes dicht te maken hoe klein ze ook zijn! Dat op zich is al een onmogelijke taak, maar hoe minder verstopplekken hoe beter.
Verder beginnen met ventileren. Houd je huis schoon en probeer zoveel mogelijk de eitjes op te zuigen. Je vindt deze voornamelijk in gaten, kieren en achter plinten. Eens in de zoveel tijd met de stofzuiger serieus aan de slag dus,

Middeltjes tegen zilvervisjes

Verder zijn er middeltjes in de handel op basis van synthetische pyrethroïden [synthetische chemische stoffen die niet geheel ongevaarlijk zijn]. Deze doden de visjes en zijn, als ze gebruikt worden volgens de gebruiksaanwijzing, niet giftig voor mens en huisdier. Toch zou ik echt oppassen met het gebruik ervan wanneer je huisdieren rond hebt lopen.

Deze bestrijdingsmiddelen zijn wel zeer giftig voor bijen en koudbloedige dieren, dus als je vissen in huis hebt zorg er dan voor dat er niets in het water terechtkomt. Verder zijn er diverse middeltjes (spuitbussen en vallen) tegen kruipende insecten die wel werken, maar ze zijn niet speciaal voor het aanpakken van de visjes. Met spuitbussen kun je ook nooit alle plekken aanpakken.

Zilvervisjesplaag

Heb je last van een plaag, dan is het belangrijkste om goed ventileren. Let op de temperatuur en maak alle gaten en kieren die je tegenkomt dicht. Je kunt dan ook een professioneel bedrijf inhuren die ze komt bestrijden! Laat dit ook altijd aan de experts over want er wordt met giftige stoffen gewerkt! Als je het rigoureus aanpakt, kijk dan of je ook je buren mee kan laten doen, want deze diertjes komen enige tijd later echt wel weer via de buren bij je binnengewandeld.

Of het helpt als je een expert inhuurt, vertel ik je ook.

Kom je ooit van zilvervisjes af?

Laat mij je voordat je een bedrijf inhuurt om de zilvervisjes te bestrijden het volgende vertellen: Eind 2009 was ik op bezoek bij het bedrijf Rentokill Pest Control. Dit is één van de gespecialiseerde bedrijven in het uitroeien van ongedierte.

Ik heb daar meteen de vraag gesteld hoe we thuis van deze vieze beestjes afkomen. Het antwoord was weinig bemoedigend… Het antwoord was “Niet! Als je ze eenmaal in die aantallen in huis hebt, kom je er nooit meer helemaal vanaf!“.

De uitleg was dat je het rondrennende ongedierte wel uitschakelt, maar de eitjes blijven liggen en komen later uit. Je kunt het door af en toe deze beestjes te laten bestrijden wel in de hand houden, maar helemaal eraf kom je nooit meer!

Eigenlijk komt het erop neer dat je zelf moet zorgen dat je de leefomgeving van de zilvervisjes aan moet pakken om het probleem zo klein mogelijk te houden.

Zilvervisjes niet doodslaan

Als laatste nog even het volgende: Als je ze plat stampt of dood slaat, is de kans groot dat er eitjes achterblijven die later weer gevonden worden door een ander diertje. Ook al is mama er niet meer, de kinderen komen op een andere manier dan toch nog ter wereld.
Sla je ze toch dood, neem de plek dan af met een nat keukenpapiertje om eventuele eieren weg te halen.

Gelukkig: zilvervisjes kunnen niet bijten

Ik hoop dat ik wat meer duidelijkheid heb kunnen scheppen en je enigszins gerust heb kunnen stellen want deze diertjes horen bij het leven van tegenwoordig! Zilvervisjes bijten in ieder geval niet.

Teek verwijderen. Draaien of trekken? Alcohol, jodium of vaseline gebruiken? Wat als de kop blijft zitten? Er is maar één goede manier.

• Er komen steeds meer teken
• Hoe komt een teek op je lichaam
• Teken vallen niet uit bomen
• De teek leeft laag bij de grond
• Een teek verwijderen doe je vaak van je benen
• Gevaarlijke ziekten
• Teken herkennen
• Teek verwijderen doe je zo
• Wat als de kop blijft zitten
• Wanneer ga je naar de dokter
• Tekenbeten voorkomen

Tekentang in plaats van pincet

Een teek verwijderen doe je met een puntig pincet of tekentang/ tekenpen. Voorbeelden bij Bol .com. Het kost maar een paar euro en werkt veel beter dan een pincet.

De teek neemt in aantal toe

De teek is er altijd al geweest, maar is bezig met een opmars. Er wordt gezegd dat de klimaatverandering daarbij helpt. De langere zomers en minder koude winters geven de teek langer de tijd om zich voort te planten.

Voor we het over het verwijderen van een teek gaan hebben eerst wat meer over de manier waarop een teek op je lichaam terechtkomt.

Hoe komt een teek op je lichaam

Teken vallen niet uit bomen

Vraag tien mensen hoe een teek op je lichaam terechtkomt. Van die tien mensen zijn er zeker een aantal die zeggen dat teken zich uit bomen op hun slachtoffer laten vallen. Laten we dit idee eerst even uit de weg ruimen. De teek ligt niet op een boomtak te wachten tot er een slachtoffer voorbij komt die hij kan bespringen. Dat is een fabeltje.

De teek wacht laag bij de grond in gras en bosjes

Teken verschuilen zich meestal laag bij de grond in wat hoger gras en bosjes. De teek wacht tot er een dier of mens voorbij loopt waar hij zich aan vast kan klampen. Hij zal dus meestal op je schoenen of broek terechtkomen, of wanneer je een korte broek draagt rechtstreeks op je been. Teken kunnen zo op hun gemak op zoek naar een plek waar hij zich kan vastbijten in je lichaam.

Een teek verwijderen doe je meestal van je benen of uit je liezen, maar ze kunnen overal zitten

Teken die op je broek of schoenen terecht komen, kunnen zo je broekspijp in wandelen en gaan op zoek naar een comfortabel plekje. Dit is dan ook de reden dat een teek vaak te vinden is op je been. Het liefst kruipen ze nog wat hoger richting je liezen. Je kunt teken over je hele lichaam tegenkomen, maar de benen zijn wel het makkelijkst te bereiken voor de teek.

Teken kunnen gevaarlijke ziekten overbrengen, dus een teek snel verwijderen is belangrijk.

De beet van een teek is zeker niet altijd ongevaarlijk. De meeste mensen weten wel dat de beet van een teek de ziekte van Lyme kan overbrengen. Dit komt doordat een deel van de teken in Nederland [zeker éénvijfde van de teken] de Borrelia burgdorferi bacterie met zich meedraagt. Deze bacterie brengt de ziekte van Lyme over van de teek op mens of dier.

Wat niet iedereen weet, dat is dat teken ook veel andere bacteriën, virussen en parasieten met zich meedragen. Dit kan ook hele vervelende gevolgen hebben voor de gezondheid. Denk hierbij aan chronische griepverschijnselen, hersenvliesontsteking en zenuwaandoeningen.

Hoe herken je een teek

Een teek is niet zo lastig te herkennen. Het is eerder een probleem om te ontdekken dat er een teek op je lichaam zit. Wanneer een teek net op je lichaam terecht is gekomen dan is het vaak een heel klein zwart plekje [1 tot 3 millimeter]. Het is vaak toeval als je een teek snel genoeg ziet zitten om hem vlak na de beet te verwijderen. Vaak zal je een teek pas opmerken na een aantal dagen omdat hij dan aardig is gegroeid door het opzuigen van je bloed. Na een paar dagen kan de teek zo groot worden als een speldenknop of soms zelfs een kleine erwt. Je ziet dan een grijs bruin bolletje op je huid. Dan ben je eigenlijk al te laat om de teek te verwijderen, omdat de kans dan al groter is op problemen.

De teek verwijderen doe je zo

Niet draaien
Het verwijderen van een teek is niet zo moeilijk als je weet wat je doet. De meest gestelde vraag bij het verwijderen van een teek is of je moet draaien tijdens het verwijderen of niet. Het antwoord daarop is ‘nee’. Het weghalen van een teek doe je niet met een draaiende bewegin.

Gebruik voor het verwijderen van een teek een puntige pincet of beter een tekenhaak/ tekenpen

Een teek verwijder je thuis makkelijk met een puntige pincet of een veel handigere tekentang/ tekenpen [Bol.com]. Geen platte pincet, want dan knijp je snel het lichaam van de teek kapot en dat wil je niet. Het gaat dus echt om een puntige pincet.

Je pakt de teek vanaf de zijkant beet, dus niet recht van boven. Vanaf de zijkant druk je de pincet aan beide zijden van de teek goed tegen je huid aan en pakt de teek dan stevig vast zo dicht mogelijk bij de kop. Ideaal is het als je hem zo ongeveer tussen de kop en het achterlichaam kunt pakken. Dit zal vaak lastig zijn omdat de teek klein is, zeker wanneer je er snel bij bent.

Een tekentang of tekenpen werkt een stuk makkelijker dan een pincet.

Rustig gelijkmatig trekken, niet in één keer eruit rukken

Heb je de teek die je wilt verwijderen goed vast, dan trek je hem rustig recht omhoog. Geen draaiende beweging maken dus, en niet in één keer snel trekken. Langzaam in één beweging trekken. De teek zit meestal stevig vast, dus je zult de huid zeker mee omhoog trekken. Blijf langzaam doortrekken tot je merkt dat de teek ineens losschiet. Dit is de manier om een teek te verwijderen.

Een goede tekentang / tekenpen grijpt de teek zelf vast op de juiste manier en met de juiste druk.

Wat als de kop van de teek blijft zitten, moet je die ook verwijderen?

Knijp je met je pincet te hard in de teek, draai je wel of probeer je hem er met een snelle ruk uit te trekken, dan heb je een grotere kans dat je de kop van het achterlichaam scheidt. De kop van de teek zal dan achterblijven. Dit kan ook gebeuren als je op de juiste manier de teek probeert te verwijderen, maar de kans is dan wel veel kleiner.

Blijft de kop van de teek achter, moet je die dan alsnog verwijderen? Het idee is misschien eng, maar je kunt de kop van de teek gewoon laten zitten. Deze komt na een tijdje vanzelf naar buiten.

Ontsmetten na het verwijderen van de teek, en noteer de plek van de tekenbeet

Heb je de teek verwijderd, zorg dan dat je de wond goed ontsmet.

Het is verstandig om na het verwijderen van de teek de plek te noteren waar de beet zat. Controleer af en toe die plek even. Doe dit voor een periode van ongeveer drie maanden. Krijg je binnen die drie maanden een verkleuring rond de tekenbeet, ga dan even langs de huisarts. Hou ook even in de gaten of je geen klachten krijgt die kunnen duiden op de ziekte van Lyme. Het kan een tijd duren voordat je problemen ervaart na een tekenbeet.

Wanneer ga je naar de huisarts na het verwijderen van de teek

– verkleuring van de huid rond de beet van de teek [kan tot drie maanden later]
– koorts, spier- en gewrichtspijn in de eerste weken na de tekenbeet
– eerste tekenen dat je wellicht de ziekte van Lyme hebt zijn onder andere gewrichtsklachten, huidklachten, zenuwklachten of hartklachten ontstaan

Tekenbeten voorkomen

Het voorkomen van een tekenbeet is lastig, maar je kunt de kans erop wel zo klein mogelijk maken door op de paden te blijven. Loop zo min mogelijk door het gras of tussen bosjes door.
Gebruik ook DEET. Dit anti-insectenmiddel werkt ook bij teken.
Draag zogenaamde Bugsox. Deze sokken voorkomen dat teken je benen op kunnen klimmen.

Ziekte van Dupuytren: Mijn persoonlijke ervaring met kromme vingers en alles wat je moet weten over de aandoening.

Lees het hele artikel of spring meteen naar het onderwerp van je keuze

• Hoe merkte ik dat ik de ziekte heb
• Wat merk je er in het begin van
• Koetsiershanden of Vikingziekte
• Kromme vingers door bindweefselwoekering
• Wat is de ziekte precies
• Weetjes
• De eerste symptomen
• Oorzaak van de ziekte van Dupuytren
• De eerste fase van de ziekte
• Stadia van Dupuytren
• Hoe erg kan het worden
• Behandelmethoden
• De vier behandelmethoden op een rijtje
• Samenvatting

Hoe ik merkte dat ik de ziekte van Dupuytren heb

Het begon met een knobbeltje

Voor ik meer op de ziekte zelf inga, eerst mijn persoonlijke ervaring. Ik had nog nooit van Dupuytren gehoord en had geen klachten met mijn handen. Het viel me wel op dat ik een klein knobbeltje in mijn linker handpalm had tussen mijn pink en ringvinger in, maar ik schonk daar geen aandacht aan. Het knobbeltje deed geen pijn en ik had verder nergens last van. Na verloop van tijd werd het knobbeltje wel wat groter en harder, maar nog schonk ik er geen aandacht aan. Voor mijn gevoel was dit niets bijzonders.

Pink strekken lukte niet meer

Op een gegeven moment merkte ik dat mijn pink wel heel makkelijk boog als ik mijn hand bijvoorbeeld in mijn broekzak deed. Ik had daardoor soms het gevoel dat ik wat kracht miste in mijn pink. Toen dat vaker gebeurde en erop ben gaan letten, merkte ik dat mijn pink een heel klein beetje krom stond. Volledig strekken van mijn pink lukte niet meer. Dat was me eerder niet opgevallen.

Ik ben er in eerste instantie niet mee naar de dokter gegaan. Langzaam maar zeker zag ik dat mijn pink steeds krommer ging staan. Toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts, die me doorstuurde naar de specialist. De conclusie: ziekte van Dupuytren. Inmiddels zijn er ook knobbels verschenen bij mijn duimen.

Literatuur over Dupuytren, ook te koop via Bol.com

Wat ik er in het begin voornamelijk van merkte

Dupuytren is een sluipende ziekte. Je merkt er daarom in het begin weinig van. Bij mij deed het geen pijn en ik merkte niet dat ik mijn pink niet meer helemaal kon strekken. Pas toen de kromming van mijn pink erger werd, kreeg ik door dat er iets aan de hand was.

Als je eenmaal beseft dat je de ziekte hebt, ga je meer letten op de problemen die er langzaam maar zeker insluipen. Op werkdagen zit ik de hele dag achter de computer en tik heel veel teksten. Ik merkte steeds vaker dat mijn pink niet meer alle letters goed raakte en ik begon daardoor steeds meer tikfouten te maken. Nu de aandoening langzaam erger wordt, merk ik tijdens het typen ook dat vanuit mijn pink een brandend gevoel richting mijn pols en onderarm gaat. Geen prettig gevoel! Ik merk ook dat ik vaker dan vroeger dingen laat vallen…

Zet het door of blijft het stabiel

Mijn pink is de laatste tijd niet echt verder krom getrokken. Wel merk ik dat de knobbels en het bindweefsel steeds wat harder en dikker worden. De knobbels bij mijn duimen worden ook in rap tempo groter. Ik kan mijn duimen nog goed gebruiken, maar merk wel dat bewegen heel langzaam lastiger wordt.
Ik ben me dus goed gaan verdiepen in de ziekte van Dupuytren. Deze informatie deel ik graag. Vandaar dit artikel.

Koetsiershanden of Vikingziekte

De ziekte van Dupuytren wordt ook wel koetsiershanden of Vikingziekte genoemd.

De term “koetsiershanden” stamt uit de tijd dat koetsiers vaak en langdurig hun handen gebruikten om de paarden te leiden. Door de voortdurende druk op de handpalmen konden ze last krijgen van de ziekte.

De term vikingziekte is een verwijzing naar de geografische spreiding van de ziekte. De handaandoening die kromme vingers kan veroorzaken komt vaker voor in Noord-Europa, waar de Vikingen vroeger leefden.

Terug naar de titel van het artikel – Ziekte van Dupuytren: kromme vingers door bindweefselwoekering

Laat ik eerst aangeven dat dit artikel geen medisch advies is. Ik schrijf dit uit mijn eigen ervaring en de informatie die ik inmiddels, ook via de handchirurg, heb vergaard.

De ziekte van Dupuytren is een aandoening die het bindweefsel in de handpalm verhardt en verkort. Dit bindweefsel loopt langs de pezen die van je hand je vinger in gaan. Dit kan leiden tot kromtrekken van je vingers. Vaak begint dit bij je pink. In dit artikel ga ik in op wat de de aandoening inhoudt, de symptomen, stadia, ernst, diagnose, behandelmethoden en de prognose. Nogmaals, dit is geen medisch advies.

Wat is de ziekte van Dupuytren?

Bij de ziekte van Dupuytren woekert bindweefsel in de handpalm. Dit bindweefsel, dat normaal gesproken soepel en flexibel is, wordt dikker en stugger. Dit kan knobbels en strengen bindweefsel in de handpalm veroorzaken. Dit bindweefsel loopt langs de pezen de vingers in, waardoor deze strengen de pezen krom kunnen trekken. Doordat je vingers krom gaan staan en minder beweeglijk zijn, kan het lastig worden om je hand nog normaal te gebruiken. In mijn geval merk ik dat met name met typen en het vastpakken van dingen.

Weetjes

• Het is een progressieve aandoening die de vingers geleidelijk krom trekt
• De ziekte komt acht keer vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
• De bindweefselvorming start in de meeste gevallen wanneer je tussen de 40 en 60 jaar ontstaat.

De eerste symptomen van de ziekte van Dupuytren

De eerste symptomen van Dupuytren zijn meestal knobbels in de handpalmen. Het start vaak, net als bij mij, met een knobbel ter hoogte van de ringvinger en pink. Bij sommige mensen zijn deze plekken gevoelig of zelfs wat pijnlijk. Als je goed voelt, dan zal je langzaam maar zeker wat meer verharding voelen rondom de knobbels.

Oorzaak van de ziekte

De oorzaak van de ziekte van Dupuytren is nog niet volledig bekend. Erfelijke factoren lijken een rol te spelen, maar ook andere factoren, zoals roken, alcoholgebruik en diabetes, kunnen het risico op de aandoening verhogen.

De eerste fase van koetsiersziekte en de voortgang

De eerste fase van de ziekte gaat vaak heel ongemerkt voorbij. Je merkt er niet veel van in het begin. Later worden de symptomen van Dupuytren duidelijker.
Hierbij moet je denken aan harde knobbels in de handpalm, strengen bindweefsel vanuit de handpalm die de vingers duidelijk krom gaan trekken, het niet meer goed kunnen spreiden van de vingers, verminderde kracht in de hand en stijfheid van de hand. Ook kan er sprake zijn van pijn in de hand en vingers. In mijn geval merk ik bij gebruik van de hand een brandend gevoel richting mijn pols.

Stadia van de ziekte van Dupuytren

De ziekte bestaat uit vier stadia. Het is niet zo dat iedereen alle vier de stadia doorloopt. Wat dat betreft kan je pech of mazzel hebben.

Stadium 1: Er zitten knobbels in de handpalm, maar er is nog geen sprake van strengen bindweefsel. Ook zijn de vingers nog niet krom getrokken

Stadium 2: Er zijn strengen bindweefsel voelbaar, maar de vingers zijn nog niet krom getrokken. Dit is een beetje voelbaar in de beweeglijkheid van de hand.

Stadium 3: In dit stadium van de ziekte van Dupuytren lopen er duidelijk strengen verhard bindweefsel vanaf de handpalm de vingers in en de vingers zijn krom getrokken.

Stadium 4: Dit is het ernstigste stadium van deze progressieve aandoening. Je voelt duidelijk harde strengen bindweefsel vanuit je hand je vingers in gaan en je vingers zijn ernstig kromgetrokken.

Hoe erg kan de ziekte worden

De ziekte van Dupuytren kan bij ieder hierboven genoemd stadium stoppen. Het kan zijn dat je er niet veel meer last van hebt dan alleen wat knobbels in je handen, maar het kan ook zover komen dat je echt problemen krijgt met het gebruik van je handen. De kromstand van de vingers kan pijnlijk worden en dingen vastpakken kan lastig worden.

Behandelmethoden van de ziekte van Dupuytren en is het te genezen

Om maar meteen duidelijk te zijn, de ziekte van Dupuytren is niet te verhelpen of genezen. Behandeling kan de klachten wegnemen of verminderen, maar het probleem kan altijd terugkeren. Wat ik begrepen heb van de handchirurg, is dat de kans reëel is dat de problemen na behandeling weer in volle hevigheid terugkomen. Dat is geen fijn bericht om te krijgen bij de behandelaar.

Er zijn speciale Dupuytren vingerspalken te koop, ook bij Bol.com. Ik kan hier alleen niet met zekerheid achterhalen of deze een positief of negatief effect hebben op het verloop de ziekte van Dupuytren. De vinger strekken kan volgens de ene bron geen kwaad, terwijl andere bronnen aangeven dat dat het kromtrekken van de vingers alleen maar meer activeert.

De behandelmethoden van de ziekte van Dupuytren op een rijtje

Observatie: In dit stadium is er nog geen behandeling nodig. De arts stelt de diagnose en geeft je informatie. Ook zal de arts je vertellen wanneer je weer terug moet komen. De handchirurg waar ik mee gesproken heb geeft aan dat ik aan de bel moet trekken wanneer ik, als mijn hand plat op tafel ligt, een potlood onder mijn vinger door kan schuiven zonder de vinger aan te raken.

Corticosteroïden: Hierbij worden injecties met Corticosteroïden in de strengen bindweefsel gespoten om de ontsteking en pijn te verminderen.

Naaldaponeurotomie: Dit is een methode waarbij de hand wordt verdoofd en de strengen bindweefsel worden doorgesneden. Dit kan de functie van de vingers weer redelijk/ tijdelijk herstellen, maar het is geen definitieve oplossing.

Operatie: Wanneer de gevolgen van de ziekte van Dupuytren ernstige vormen aannemen, dan kan een operatie noodzakelijk zijn. Hierbij wordt vanaf de hand tot en met de vingers een zigzag snee gemaakt, waarna de bindweefselstreng voorzichtig wordt verwijderd. De pees mag niet beschadigd raken. Hierna zal handtherapie worden gegeven om de vingers weer zo goed mogelijk te kunnen gaan bewegen. Het kan voor komen dat je na de operatie een tintelend gevoel of zelfs minder gevoel in je vinger overhoudt.

Dupuytren samengevat

De ziekte van Dupuytren is een progressieve ziekte die het bindweefsel in de handen en vingers aantast. De symptomen variëren van knobbels in de handpalmen tot harde strengen bindweefsel die de vingers kromtrekken. Ook kan Dupuytren pijnlijk zijn. Het is niet vooraf te zeggen hoe ver deze progressieve aandoening de vingers krom trekt. Dit verschilt per persoon. Er zijn verschillende manieren om de ziekte te behandelen, maar hou er rekening mee dat de kans groot is dat de ziekte terugkeert.

Zoek je meer informatie over de ziekte van Dupuytren, dan kan je onder andere kijken op de volgende websites [deels bronnen voor mijn artikel] : Thuisarts.nl of Dupuytren Nederland.

Katten in de tuin houden met kattennet. Ik heb van alles geprobeerd, het enige waarmee ik mijn katten in de tuin kan houden is met kattennet.

Twee manieren om je katten in de tuin te houden met kattennet. Een mooie en minder mooie…

Wij hebben katten die wel in de tuin mogen, maar we willen echt niet dat onze katten de tuin uit gaan. Wij hebben meerdere manieren geprobeerd om onze katten in de tuin te houden. De enige manier die bij ons voor 100% werkt, is door het plaatsen van kattennet [zie de soorten kattennet bij Bol.com]. Een voorwaarde is wel dat je het op de juiste manier plaatst, anders kan je kat nog ontsnappen. Ook kan het net er na en tijdje heel lelijk uit gaan zien als je het verkeerd bevestigt, dat weet ik uit ervaring. Net wat slap hangt te wapperen in de wind ziet er niet uit.

Ik zal vertellen hoe wij het kattennet hebben bevestigd, en wat uiteindelijk bij ons een volledig katproof tuin heeft opgeleverd. Wij houden niet alleen onze katten in de tuin, maar ook andere katten uit de tuin.

Kattennet om je katten in de tuin te houden

Bij mij werkt kattennet perfect. Zeker nu we het een tweede keer hebben geplaatst en dat op een andere manier hebben gedaan. Het ziet er strak uit, het houdt onze katten in de tuin en andere katten buiten. De netten zitten er nu al een aantal jaren en zien er nog steeds perfect uit.

Twee makkelijke manieren om kattennet te bevestigen, de mooi en minder mooie

De minder mooie manier

Er zijn meerdere manieren om het kattennet te bevestigen. De eerste methode is om het kattennet te bevestigen met een staalkabel of bij het net geleverd koord. Dit is een vrij eenvoudige methode. Het is zeker niet de mooiste manier om het kattennet vast te maken, want op den duur gaat het toch minder strak hangen. Een uitleg van deze minder mooie om het kattennet te plaatsen als manier om je katten in de tuin te houden staat verderop in dit verhaal.

Onze katten houden wij in de tuin met de volgende methode

De manier waarop wij nu onze katten in de tuin houden met kattennet werkt 100%. Onze katten komen de tuin nu niet meer uit. Daarnaast ziet het er strak uit, en na een paar jaar zit het net nog even strak als in het begin. Dit in tegenstelling tot de methode waarbij we het eerder met een kabel hebben bevestigd. Als je schuttingen hebt waarbij deze methode toegepast kan worden, dan raad ik je deze zeker aan.

Natuurlijk zie je het als je kattennet plaatst, maar het is voor een goed doel. Je wilt je katten in de tuin houden. De volgende methode werkt perfect en ziet er strak uit. Natuurlijk moet het wel bij jouw situatie passen.

Verhogen van de schutting om je katten in de tuin te houden

Uit ervaring weet ik dat dit voor ons de beste oplossing is, en het ziet er heel strak uit. Naast dat we onze katten in de tuin houden, komen andere katten onze tuin ook niet meer in. Dat is ook mooi meegenomen.

Wij hebben de palen van onze schutting iets verlengd. We hebben houten palen gezocht, die vooraf op maat laten zagen, en ze simpelweg bovenop de bestaande palen van de schutting geschroefd. Daar hoef je niet voor op de timmerschool gezeten te hebben.

Stap twee was het bevestigen van horizontale balken over de hele breedte van de schutting. Ook dat is best zelf te doen.

Daarna hebben we bovenop dwarsbalkjes geschroefd. Deze hebben we vooraf ook op maat laten zagen. Zorg ervoor dat de ruimte tussen deze balken niet te groot is, anders kan het net toch weer wat slapper gaan hangen op den duur.

De laatste stap is het kattennet er strak overheen spannen en bevestigen. Wij hebben het kattennet bevestigd met een nietmachine. Snel en stevig vastnieten. Het resultaat mag er best wezen.

Het net moet een stukje je tuin in!
Hou er rekening mee dat het kattennet een stuk naar voren moet komen aan de bovenkant, zodat je kat er niet overheen kan klimmen of springen. Dat is wel een belangrijk punt om je katten in de tuin te kunnen houden!! Plaats je het net alleen recht boven je schutting, dan klautert je kat zo je tuin uit. In bovenstaande foto is dat onze ontsnapper nog niet gelukt. Dit is voor ons de waterdichte methode om onze katten in de tuin te houden.

Kattennet bevestigen met een kabel, de minder mooie manier. Werkt, maar ziet er niet strak uit.

Een makkelijkere manier om kattennet te plaatsen en daarmee je katten in de tuin te houden, is door het op te hangen aan een kabel of koord. Eigenlijk is dit niets anders dan een koord spannen van de ene kant naar de andere kant, en daar je kattennet aan te bevestigen. Dit doe je door de volgende stappen te doorlopen.

Voor je de kabel gaat spannen moet je er rekening me houden dat het kattennet niet helemaal verticaal moet komen te hangen. Het net moet vanaf je schutting schuin naar voren je tuin in komen. Zo kunnen de katten niet het net in klimmen, of er vanaf een punt overheen springen.

Heb je de plaats van de kabel bepaald, dan plaats je aan weerszijden bevestigingsringen of haken waar je de kabel aan vast kunt maken.

Koop een staalkabel

<TIP> Wil je het kattennet op deze manier bevestigen, gebruik dan niet het koord wat er meestal bij je kattennet wordt geleverd. Dat koord rekt snel uit waardoor het net snel slapper gaat hangen. Bovendien verpulvert dit in de loop der jaren en kan je alles gaan vervangen. Met een verpulverd koord kan je je katten niet meer veilig in de tuin houden omdat het koord op een gegeven moment breekt.

Eerst het net aan de kabel maken voordat je de kabel ophangt

Een vervelend klusje, maar het moet wel even gebeuren als je je katten in de tuin wilt houden. Rijgt de kabel door het kattennet voordat je de kabel bevestigt.

Zit de kabel door het kattennet heen, dan kan je de kabel vastmaken aan de ringen of haken aan de zijkanten. Probeer de kabel zo strak mogelijk te spannen. Het gaat wat uitzakken op den duur, en als het vanaf het begin al niet zo strak hangt, wordt het alleen maar erger.

Zorg dat de kabel niet loodrecht boven je schutting hangt, maar dat die iets je tuin in komt. Hierna bevestig je het kattennet aan je schutting. Wij hebben dat eerder ook gedaan met een goede nietmachine. Als het net goed geplaatst is, dan is het geen probleem om je katten in de tuin te houden.

Mijn ervaringen met het plaatsen van net aan een kabel

Om onze katten in de tuin te houden hebben wij in eerste instantie de makkelijkste weg gekozen en het kattennet aan een kabel vastgemaakt. Dit was een staalkabel, maar het net ging er steeds lelijker uitzien. Het kattennet ‘zakt wat uit’ met de tijd. Niet ideaal. Na een paar jaar ziet het er echt niet meer zo mooi uit.

Op een korter stuk hadden we gebruik gemaakt van het koord dat meegeleverd wordt om het net te bevestigen. Dat koord ging steeds slapper hangen. Iedere keer weer aanspannen werkte niet, want het koord verpulvert na verloop van tijd. Toen een van onze katten wat aan het net zat te trekken, brak het hele koord. Dat werkte dus niet om onze katten in de tuin te houden.

Muurklem met telescoopstang

Ik heb geen ervaring met het plaatsen van een muurklem en telescoopstang. Het klinkt wel als een goede manier, want de telescoopstang zal niet echt doorbuigen neem ik aan. Zeker niet als je kortere afstanden hoeft te overbruggen. Is de afstand te groot, dan zal het net toch gaan uitzakken denk ik. Of dit een goede en mooie manier is om je katten in de tuin te houden kan ik je helaas niet vertellen.

Rolbalken om je katten in de tuin te houden. Strak, maar moeilijk helemaal katproof te maken… Niet ideaal!

Voor ik het over kattennet ga hebben een uitstapje naar een duur systeem om je katten in de tuin te houden, rollende balken. Je kat kan de bovenkant niet vastpakken, omdat de balken draaien zodat de kat geen grip kan krijgen. Onze katten in de tuin houden met dit systeem… lees het zelf…

Een superstrakke manier om je katten in de tuin te houden is door gebruik te maken van rolbalken boven aan je schuttingen. Werkt op zich wel goed, maar het luistert heel nauw. Deze balken moeten boven de 1,80 meter bevestigd worden, de hoek ten opzichte van de bovenkant van de schutting moet juist zijn, en zo zijn er nog wat zaken. Zit er ergens iets net niet helemaal juist, dan werkt het niet. Dan zijn je katten niet in de tuin te houden.

Wij hebben een schutting gehad waar die rolbalken hebben gezeten. De juiste hoogte, de juiste afstand van de schutting etc. Als onze kater gewoon rustig probeerde te springen hielden de rolbalken hem tegen, maar als hij kwaad was op de buurkat en echt over de schutting heen wil dan hielden de balken hem niet tegen.

We hebben het een paar keer gefilmd en vertraagd teruggekeken. Onze kater sprong tegen de schutting, zette zich af, kon net hoog genoeg komen om met zijn voorpoten net over de balk heen te grijpen en zijn nagels in de schutting te zetten. Zo kon hij over de schutting klauteren. We hebben een paar keer de balken wat verplaatst, maar hij bleef ontsnappen. Zijn zus had het trucje afgekeken… Deze rolbalken waren definitief niet voldoende om onze katten altijd in de tuin te houden.

Andere katten kunnen gewoon je tuin nog in met dit systeem

Naast het feit dat je katten in de tuin houden niet bij iedere kat werkt, kan je er ook andere katten niet mee uit je tuin houden. Er wordt gezegd dat katten je tuin niet in kunnen omdat ze op de schutting gaan zitten, dan met hun voorpoten steun moeten zoeken aan de voorkant van de schutting waarna ze springen. Als ze hun voorpoten niet goed neer kunnen zetten omdat er een balk zit die dat verhindert, dan zouden ze niet kunnen springen. Nou vergeet dat maar. Katten springen ook zonder eerst hun voorpoten goed neer te zetten. Mijn ervaring… als ze je tuin in of uit willen dan lukt dat.

De moraal van dit verhaal

Kattennet plaatsen om je katten in de tuin te houden werkt dus prima, maar plaats het wel op de juiste manier. Op een balkon kan je waarschijnlijk goed werken met een kabel, maar heb je een tuin dan is het niet de beste manier. Stop er wat tijd en energie in.

De beste tennisbal voor je hond. Steeds weer die kapotte tennisballen. Je hond sloopt ze allemaal. Dit is de stevigste tennisbal voor je hond.

De meeste tennisballen gaan kapot voor je het weet

Wij hebben een hondje die helemaal gek is van tennisballen. Ze kan overal mee spelen, maar een tennisbal is toch wel favoriet. Als ze ergens heen gaat, dan weet is de kans groot dat er een tennisbal in de buurt is.

Voor de hond is het leuk, maar wij bleven maar nieuwe ballen kopen. In het begin dachten we er niet over na, dus we kochten steeds maar nieuwe. Tot wij ons hebben verdiept in wat nou de beste en stevigste bal is voor je hond. Ik heb ze hier gekocht bij Bol.com.

Geen kapotte tennisballen meer

Na een hele lading ballen te hebben gesloopt, heb ik Chuckit! ballen gekocht. Dit is in mijn ogen de beste tennisbal voor je hond. Misschien zijn er ook nog andere merken zo stevig, maar ik weet uit eigen ervaring hoe stevig deze tennisballen zijn.

Ik heb twee ballen gekocht, en ze heeft ze nu al een aantal maanden. De beste tennisbal voor je hond gaat lang mee… nou dat gaat deze bal bij ons zeker.

Welke maten en kleuren ballen er te koop zijn zie je hier heel goed bij Bol.com.

De beste tennisbal voor je hond is gemaakt van kunststof

Deze ballen zijn gemaakt van kunststof die niet gevaarlijk is voor je hond. Je kan ze dus gerust kopen. Normale tennisballen gaan lek, worden daardoor zacht, en worden dan uit elkaar getrokken door de hond. Ook al bijt je hond gaatjes in deze tennisbal, hij blijft gewoon goed bruikbaar. In de tijd dat onze hond deze bal heeft, hadden we hiervoor al zeker tien andere ballen moeten kopen.

Voordelen van deze ballen

Deze punten maakt het voor mij de beste tennisbal voor je hond:

De bal is bijna niet stuk te krijgen.
Hij blijft altijd drijven, ook als er toch gaatjes in gebeten zijn
De bal kan geen kwaad voor je hond
Ze hebben een opvallende kleur waardoor je ze altijd terugziet.

Een nadeel van deze tennisbal is dat deze ballen best populair zijn en steeds meer mensen ze hebben. Let dus goed op je tennisbal als je er met je hond mee speelt.
Bekijk ze allemaal bij Bol.com.

Meerdere maten van de beste tennisbal voor je hond

Er zullen echt wel meer ballen zijn die kwalitatief even goed zijn, deze ballen kan ik uit eigen ervaring zeker aanraden.
Wanneer je deze tennisbal aanschaft voor je hond omdat het voor jou ook de beste keuze is, let er dan wel even op dat er meerdere maten te koop zijn. Kies de maat die het beste bij je hond past.

Veel plezier alvast met de bal. Onze Boston Terriër is er superblij mee.