Categorie: Mens, Dier & Lifestyle

Rouwvliegen bestrijden met aaltjes is waar wij deze week mee zijn gestart nadat we werden opgeschrikt door een gigantische plaag in huis. Als je op een ochtend de lamellen opent en het raamkozijn letterlijk zwart ziet van de duizenden krioelende vliegjes, dan schrik je je kapot. In dit artikel lees je mijn persoonlijke verhaal over hoe deze heftige plaag ontstond en welke stappen we nu hebben gezet om dit op een natuurlijke manier op te lossen.

Opstaan met een plaag van duizenden vliegjes

Twee dagen geleden deed mijn dochter ’s ochtends haar lamellen open en zag tot haar grote schrik duizenden of misschien wel miljoenen superkleine vliegjes bij haar raam. Het zag er letterlijk zwart van. Ze krioelden door elkaar heen op het raamkozijn, het raam, de kitranden en de vensterbank. Onze eerste reactie was natspuiten zodat ze niet meer weg konden vliegen en dan met keukenpapier wegvegen. Na goed schoonmaken zagen we nog maar enkele vliegjes. Helaas, tien minuten later zat het allemaal weer vol. Na vijf keer te hebben gespoten en opgeruimd en het raam flink open te hebben gezet, leek het even rustig. Omdat we aan het werk moesten konden we op dat moment niet op zoek naar de oorzaak.

Dag twee, zelfs nog meer vliegen!

Gisteren was het weer raak. Het raam en nu ook het dakraam zaten opnieuw helemaal vol met duizenden vliegjes. Eerst maar weer een schoonmaakactie. Nat spuiten en wegvegen. Stofzuigen had makkelijker en effectiever geweest, maar dat idee kreeg ik pas later. Opnieuw bleven de vliegjes maar komen, dus weer alle ramen open. Het probleem was daarmee niet opgelost, maar ze gingen wel weg bij de ramen zodat je ze in ieder geval minder zag.

De oorzaak? Larven van rouwvliegjes in potgrond

Na een gerichte zoektocht vonden we al snel de oorzaak. Mijn dochter had een paar weken eerder een grote plant verpot. Daarvoor heeft ze een nieuwe zak potgrond gekocht. Blijkbaar zijn daarmee rouwvlieg larven meegekomen die nu massaal waren uitgekomen. Het zullen wel ideale omstandigheden zijn geweest. Ook de peperplanten die in dezelfde kamer stonden bleken besmet te zijn. Ik heb inmiddels begrepen dat potgrond regelmatig zorgen voor problemen met rouwvliegjes. Al met al, toen we die pot bekeken krioelde de aarde, plant en buitenkant van de pot met vliegen.

Volgens kenners kan je rouwvliegen bestrijden met aaltjes

Onze dochter is blijkbaar nogal gehecht aan de grote plant, dus we mochten hem niet wegdoen. We zijn daarom gaan zoeken naar een oplossing. We hebben nogal wat huisdieren, dus mocht een oplossing niet giftig of gevaarlijk voor ze zijn. Na wat onderzoek zijn we uitgekomen bij het inzetten van aaltjes om rouwvliegen te bestrijden. Ik ben me er daarom in gaan verdiepen.

Wat zijn rouwvliegjes eigenlijk?

Rouwvliegjes (ook wel varenrouwmuggen genoemd) zijn kleine, zwarte vliegjes die een beetje op fruitvliegjes lijken, maar slanker zijn en trager vliegen. Ze zijn volkomen onschadelijk voor mensen en huisdieren, maar hun larven kunnen flinke schade aanrichten aan de wortels van kamerplanten. En daar begint de ellende mee.

Wat zijn aaltjes die de rouwvliegen zouden bestrijden?

Aaltjes zijn niet meer dan minuscuul kleine wormpjes. Die wormpjes voeg je toe aan water, waarna je de met rouwvlieglarven besmette planten water geeft. De aaltjes gaan dan als jagers op zoek naar de larven. Ze dringen de larven binnen om zich daarin voort te planten. De aaltjes dragen bacteriën bij zich die de larven van de rouwvlieg doden. Ze doen niets met volwassen vliegen of vliegen die al verder ontwikkeld zijn, maar alleen met de larven. Je leest er echt positieve verhalen over, dus heb ik via Bol.com aaltjes besteld die ik vandaag heb binnengekregen.

Bron van de plaag naar de schuur

Iedere dag een huis vol met die smerige vliegjes vonden we geen goed idee. Ik heb daarom besloten om vandaag alle planten uit de kamer waar de bron zat naar de schuur te verhuizen. Daar is de temperatuur lekker stabiel en we hebben, als het goed is maar dat zien we morgen, geen last meer van de vliegenplaag in huis.

Aaltjes die de rouwvliegen moeten bestrijden klaarmaken en toevoegen

De planten staan in de schuur, dus was het tijd om de aaltjes te gaan voorbereiden op hun werk. Na het doorlezen van de gebruiksaanwijzing heb ik het doosje opengemaakt. De diertjes zaten in poedervorm in een plastic zakje. Ik heb de exacte hoeveelheid lauw water gemaakt volgens de gebruiksaanwijzing, de poeder erin gegooid en goed geroerd. Hierna moest het een kwartier rustig staan. In de tussentijd heb ik de aarde van de planten licht bevochtigd.

Na vijftien minuten heb ik het water met de aaltjes in een gieter gedaan en ben naar de schuur gegaan. Daar heb ik heel voorzichtig de planten watergegeven. De grote plant, waar volgens ons echt de bron zat, heb ik wat meer water gegeven.

De grote vraag: Gaan de aaltjes de rouwvliegjes echt bestrijden? (Wordt vervolgd!)

Nu de planten in de schuur staan en de aaltjes hun werk kunnen doen, is het afwachten geblazen. De komende tijd ga ik in de gaten houden of er al enig verschil te zien is. Je leest veel verschillende dingen over hoe snel je verschil ziet in het aantal vliegjes. Ik ga er vanuit dat ik over één of anderhalve week een eerste tussentijdse update kan plaatsen. Een definitieve update volgt dan weer een aantal weken daarna. Blijft ons huis rouwvliegvrij, of steken ze toch weer de kop op? Je leest het hier binnenkort in de update!

Snuitkevers in huis zorgen al snel voor een minder prettig gevoel als je die kleine kevertjes op je muur ziet wandelen of ze ontdekt in je kast. Omdat verschillende soorten snuitkevers heel verschillend gedrag vertonen, is het handig om eerst te bepalen met welk beestje je te maken hebt. De juiste aanpak verschilt namelijk per soort.

Wat zijn snuitkevers precies en welke zitten in huis?

Snuitkevers vormen een enorme keverfamilie met duizenden soorten. Je herkent ze aan hun opvallende, naar voren uitstekende snuit. In huis kom je vooral twee groepen snuitkevers tegen die een heel ander gedrag vertonen:

De graanklander en andere klanders (voorraad)

Dit zijn kleine, donkere kevertjes die voorkomen in opgeslagen graan en graanproducten. In Nederland kennen we voornamelijk de graanklander, rijstklander en maïsklander. Bij de graanklander en rijstklander ontwikkelt de larve zich in de graankorrel en eet deze van binnenuit leeg.

De lapsnuitkever, zoals de taxuskever

Dit zijn grotere, vaak donkere snuitkevers die eigenlijk buiten van planten leven en soms beschutting zoeken in huis. De volwassen kevers vreten typische halve cirkels uit bladeren, terwijl hun larven aan plantenwortels kunnen vreten. Hierdoor gaan je planten hard achteruit.

Hoe herken je het verschil tussen de snuitkevers en komen ze in huis?

De klander in de voorraad

Deze vind je vooral in hele graankorrels en rijst, maar ook in bepaalde graanproducten zoals pasta of havermout. Ze kunnen ongemerkt met een verpakking uit de winkel of productieketen meekomen. Controleer op kleine kevers en gaatjes in de korrels. Zie je draderige klonten of spinsel? Dan heb je mogelijk te maken met een voedselmot in plaats van een klander.

De lapsnuitkever op de muur

Deze grotere snuitkevers kunnen via open deuren, ramen of kieren je huis in komen wanneer ze beschutting zoeken. Ook kunnen ze met planten of potgrond mee naar binnen komen, omdat de larven van sommige lapsnuitkevers in de bodem leven. De volwassen kevers vreten typische halve cirkels uit bladeren, terwijl de larven in de bodem leven en aan plantenwortels kunnen vreten.

Wat moet je doen? Twee verschillende methodes

Aanpak A: Bij klanders in de voorraad

• Zoek en gooi weg: Maak al je keukenkastjes leeg en controleer droge voedingsmiddelen op aantasting. Gooi aangetaste pakken direct weg in een afgesloten zak buiten.
• Grondig stofzuigen: Stofzuig kieren, hoeken en naden van je voorraadkasten heel nauwkeurig om achtergebleven kevers of korrels te verwijderen. Maak de planken daarna schoon.
• Voorkom herhaling: Bewaar nieuwe droge levensmiddelen voortaan direct in luchtdichte voorraadbakken van glas of hard plastic.

Aanpak B: Bij lapsnuitkevers (zoals de taxuskever)

• Uit huis verwijderen: Omdat deze kevers geen voorraad of huishoudelijke spullen aantasten, kun je ze simpelweg met een papiertje of bakje uit huis verwijderen. Zet ze bij voorkeur niet zomaar bij je tuinplanten, want daar kunnen ze wel bladeren aanvreten en bij sommige soorten kunnen de larven zich in de bodem ontwikkelen en de wortels kapotmaken. Dit kun je aanpakken door aaltjes te gebruiken.
• Kieren en horren controleren: Zorg voor goede horren en dicht kieren rondom de deuren en ramen zodat ze minder makkelijk naar binnen wandelen.

Aaltjes tegen de larven van de taxuskever

Heb je in de tuin last van een taxuskever, dan kun je het beste meer doen dan alleen de volwassen kevers aanpakken. De larven van deze kevers zitten in de bodem en kunnen aan plantenwortels vreten. Aaltjes (nematoden) zijn microscopisch kleine wormpjes die je in de bodem kunt toepassen als biologische bestrijding. Ze zoeken de larven op en kunnen deze infecteren en doden. Vooral wanneer je vraatschade aan planten ziet en vermoedt dat er larven in de grond zitten, kunnen aaltjes een optie zijn. Dit heeft in onze tuin in ieder geval een heel goed resultaat gehad. Je kunt aaltjes tegen taxuskeverlarven online kopen en ze vervolgens volgens de gebruiksaanwijzing in de bodem toepassen. Let daarbij goed op welke soort aaltjes je gebruikt en op de juiste bodemtemperatuur en toepassingsperiode.

Kunnen snuitkevers kwaad in huis?

Het goede nieuws is dat de hier besproken snuitkevers mensen niet bijten en geen gevaar vormen voor de gezondheid. Ze zijn vooral lastig of onhygiënisch als ze door je eten lopen. Ook zijn sommige soorten niet goed voor je planten. Met de juiste gerichte aanpak kun je het probleem meestal goed onder controle krijgen!

Beste tennisbal voor je hond? Onze hond, een Boston Terriër, is gek op tennisballen, maar ze is er ook gek op om ze zo snel mogelijk te slopen. Nadat wij voor de zoveelste keer nieuwe tennisballen moesten kopen, waren we er een beetje klaar mee. Nadat we ons zijn gaan verdiepen in veiligere en duurzamere alternatieven, ontdekten we dat de traditionele tennisbal eigenlijk helemaal niet geschikt is voor honden. In dit artikel leg ik je uit waar je op moet letten én welke bal bij ons maandenlang heel blijft.

Waarom gewone tennisballen niet ideaal zijn voor honden

Veel hondeneigenaren grijpen automatisch naar een gele vilten tennisbal uit de sportwinkel. Logisch, want ze zijn goedkoop en stuiteren lekker. Deze tennisballen zijn niet direct gevaarlijk als je er alleen mee gooit, maar ze zijn zeker niet ideaal voor honden. Er kleven namelijk een paar risico’s aan:

• Slijtage van tanden: De viltlaag van een gewone tennisbal werkt samen met zand als schuurpapier. Bij honden die veel op tennisballen kauwen kan dit na verloop van tijd extra slijtage van het tandglazuur veroorzaken.
• Verstikkingsgevaar: Als een hond een tennisbal kapotbijt, kunnen stukken rubber of vilt loskomen en worden ingeslikt.
• Darmverstopping: Ingeslikte stukken bal kunnen in sommige gevallen voor een vervelende darmverstopping zorgen.

Onze ervaring met de Chuckit! hondenbal

Na een heleboel gesloopte tennisballen besloten we over te stappen op de tennisballen van Chuckit!. Dit bleek voor ons de absolute oplossing.

In plaats van vilt en dun rubber, zijn deze hondenballen gemaakt van hoogwaardig, duurzaam natuurrubber. Onze Boston Terriër zet er regelmatig haar tanden in, maar de bal veert gewoon weer terug in zijn oorspronkelijke vorm. Zelfs als er op den duur kleine beschadigingen ontstaan, scheurt de bal niet open en blijft hij veilig te gebruiken. We hebben twee van deze ballen in gebruik en hoefden al maanden geen nieuwe meer aan te schaffen.

De hond bijt wel gaatjes in de bal, waardoor ze langzaam maar zeker achteruit gaan in kwaliteit. Er kan zo vocht in komen en je merkt dat de bal slechter wordt, maar voor dat gebeurt ben je echt al een hele tijd verder. Bovendien is er geen gevaar voor de nadelen die ik hierboven noem.

Tip: Bekijk het actuele aanbod en de verschillende uitvoeringen van de Chuckit hondenballen op Bol.com.

De beste tennisbal voor je hond, voordelen en nadelen op een rij

Voordelen van deze ballen

Om een goed beeld te geven van waarom deze rubberen tennisbal zo goed scoort bij ons en veel positieve reviews heeft, heb ik de belangrijkste punten onder elkaar gezet:

• Heel erg duurzaam: Het rubber is bestand tegen stevig kauwen en gaat veel langer mee dan een gewone tennisbal.
• Geen nadelige gevolgen voor je hond: Mijn belangrijkste punt waarom ik dit de beste tennisbal voor een hond vind, is dat er geen stukken vilt of rubber kunnen worden ingeslikt. Dat er rubber wordt afgescheurd is zeldzaam in ieder geval. Dat lees je in veel reviews.
• Blijft drijven: Ben je bij het water? De bal blijft goed op het wateroppervlak liggen, wat ideaal is voor honden die graag zwemmen.
• Opvallende kleuren: Door onder andere de feloranje kleur raak je de bal niet snel kwijt in hoog gras.
• Eenvoudig schoon te maken: Zand en modder spoel je er onder de kraan simpel weer. Bij normale tennisballen blijft dat grotendeels zitten.

Nadelen zijn er ook

• Populair onder hondeneigenaren: Omdat steeds meer hondeneigenaren overstappen op deze ballen, kom je vaker in de situatie dat er twee dezelfde ballen liggen. Houd je eigen bal dus goed in de gaten!
• Aanschafprijs: Ze zijn in aanschaf duurder dan een netje standaard tennisballen, al verdien je dat snel terug doordat ze niet kapot gaan.

Let op de beste maat tennisbal voor jouw hond

Een belangrijk punt bij de aanschaf van een tennisbal is het kiezen van het juiste formaat. Een te kleine bal kan achter in de keel van een grote hond raken, terwijl een te grote bal lastig vast te pakken is voor een kleiner ras.

Chuckit! hanteert meestal de volgende richtlijnen:

• Small (S): Geschikt voor zeer kleine rassen.
• Medium (M): De standaardmaat (vergelijkbaar met een gewone tennisbal). Perfect voor rassen zoals de Boston Terriër, Jack Russel, Beagle of Franse Bulldog etc.
• Large (L) / Extra Large (XL): Bestemd voor grotere honden zoals Labradors, Golden Retrievers, Duitse Herders en honden van dit formaat.

Controleer voor de aankoop altijd even welke diameter het beste aansluit bij de bek van jouw hond.

Conclusie: is investeren in de beste tennisbal voor je hond het waard?

Voor mij is het antwoord volmondig ‘ja’. Waar we voorheen om de haverklap nieuwe ballen moesten kopen, spelen we nu al een hele poos met hetzelfde setje. Het scheelt niet alleen geld op de lange termijn, maar geeft ook een veiliger gevoel tijdens het spelen.

Zoek je een stevig, veilig en opvallend speelgoed voor je viervoeter? Bekijk het overzicht van stevige hondenballen op Bol.com en kies de maat die bij jouw hond past.

Disclaimer

Ik heb dit artikel geschreven, gebaseerd op onze ervaringen. Voor onze hond is dit de beste tennisbal die we hebben kunnen vinden. Veel verschillende reviews die je online kunt vinden zeggen hetzelfde. Dit betekent niet dat jouw hond deze bal ook niet kapot kan krijgen en misschien een stukje in kan slikken. Die mogelijkheid bestaat natuurlijk altijd.

Katten in de tuin houden met kattennet? Bij mij is kattennet de enige manier gebleken om onze eigen katten binnen in de tuin te houden, zónder dat ze de buurt onveilig maken. Toegegeven, ik heb inmiddels de nodige knutselwerken en ontsnappingspogingen achter de rug. Wil je met een met een gerust hart je katten naar buiten laten? In dit artikel deel ik mijn ervaringen met kattennet en een manier om je schutting 100% katproof te maken.

Twee manieren om je katten in de tuin te houden: mooi versus minder mooi

Wij hebben katten die wel in de tuin mogen, maar we willen echt niet dat ze de tuin uit gaan. Wij hebben meerdere manieren geprobeerd om onze katten in de tuin te houden. De enige manier die bij ons voor 100% werkt, is door het plaatsen van kattennet. Een voorwaarde is wel dat je het op de juiste manier plaatst, anders kan je kat nog ontsnappen. Ook kan het net er na een tijdje heel lelijk uit gaan zien als je het verkeerd bevestigt. Dit weet ik uit ervaring. Net wat slap hangt te wapperen in de wind ziet er niet uit en het geeft je katten een kans om te ontsnappen.

Ik zal vertellen hoe wij het kattennet hebben bevestigd, en wat uiteindelijk bij ons een katproof tuin heeft opgeleverd op één plek na. Wij houden niet alleen onze katten in de tuin, maar ook andere katten uit de tuin. Hier vind je een overzicht van kattennetten.

Waarom katten in de tuin houden met kattennet begint bij een verhoogde schutting

De manier waarop wij nu onze katten in de tuin houden met kattennet werkt 100%. Onze katten komen de tuin nu niet meer uit, op één plek na. Daarnaast ziet het er strak uit, en na een paar jaar zit het net nog even strak als in het begin. Dit in tegenstelling tot de methode waarbij we het eerder met een kabel hebben bevestigd. Als je schuttingen hebt waarbij de verhogen methode toegepast kan worden, dan raad ik je deze zeker aan.

Verhogen van de palen van de schutting

Wij hebben de palen van onze schutting iets verlengd. We hebben houten palen gezocht, die vooraf op maat laten zagen, en ze simpelweg bovenop de bestaande palen van de schutting geschroefd. Daar hoef je niet voor op de timmerschool gezeten te hebben. Ik ben ook niet zo heel handig, maar dit zit jaren later nog net zo goed als na het plaatsen.

Bevestigen van horizontale palen in de breedte

Stap twee was het bevestigen van twee horizontale balken over de hele breedte van de schutting. Ook dat is best zelf te doen. Even voorboren, schroeven erin en het zit.

Horizontale dwarsbalkjes plaatsen

Daarna hebben we bovenop dwarsbalkjes geschroefd. Deze hebben we vooraf ook op maat laten zagen. Zorg ervoor dat de ruimte tussen deze balken niet te groot is, anders kan het net toch weer wat slapper gaan hangen op den duur. Deze balkjes steken de tuin in.

Strak spannen van het kattennet

De laatste stap is het kattennet er strak overheen spannen en bevestigen. Wij hebben het kattennet bevestigd met een tacker [nietjes]. Snel en stevig vastnieten. Het resultaat mag er best wezen. Het strak zien te krijgen van het kattennet vond ik nog het lastigste van alles. Een geschikt kattennet vind je eenvoudig via Bol.com.

Het net moet een stukje je tuin in!

Hou er rekening mee dat het kattennet een stuk naar voren moet komen aan de bovenkant, zodat je kat er niet overheen kan klimmen of springen. Dat is wel een belangrijk punt om je katten in de tuin te kunnen houden! Plaats je het net alleen recht boven je schutting, dan klautert je kat zo je tuin uit. Zoals hij zit op de foto hieronder is voor ons de waterdichte methode om onze katten in de tuin te houden.

Kattennet bevestigen met een kabel: de minder mooie manier

Een makkelijkere manier om kattennet te plaatsen en daarmee je katten in de tuin te houden, is door het op te hangen aan een kabel of koord. Eigenlijk is dit niets anders dan een koord spannen van de ene kant naar de andere kant, en daar je kattennet aan te bevestigen.

Voor je de kabel gaat spannen moet je er rekening mee houden dat ook hier het kattennet niet helemaal verticaal moet komen te hangen. Het net moet vanaf je schutting schuin naar voren je tuin in komen. Zo kunnen de katten niet het net in klimmen, of er vanaf een punt overheen springen.

Heb je de plaats van de kabel bepaald, dan plaats je aan weerszijden bevestigingsringen of haken waar je de kabel aan vast kunt maken.

Koop een staalkabel

Wil je het kattennet op deze manier bevestigen, gebruik dan niet het koord dat er meestal bij je kattennet wordt geleverd. Dat koord rekt op een gegeven moment uit waardoor het net slapper gaat hangen. Bovendien verpulvert dit koord in de loop der jaren door de weersomstandigheden kun je alles gaan vervangen. Met een verpulverd koord kun je je katten niet meer veilig in de tuin houden omdat het koord op een gegeven moment breekt. Neem van mij aan dat zo’n koord voor gebruik in een tuin absoluut geen aanrader is.

Eerst het net aan de kabel maken voordat je de kabel ophangt

Een vervelend klusje, maar het moet gebeuren als je je katten in de tuin wilt houden: rijg de kabel door het kattennet voordat je de kabel bevestigt.

Zit de kabel door het kattennet heen, dan kun je de kabel vastmaken aan de ringen of haken aan de zijkanten. Probeer de kabel zo strak mogelijk te spannen. Het gaat wat uitzakken op den duur, en als het vanaf het begin al niet zo strak hangt, wordt het alleen maar erger.

Zorg dat de kabel niet loodrecht boven je schutting hangt, maar dat die iets je tuin in komt. Hierna bevestig je het kattennet aan je schutting. Wij hebben dat eerder ook gedaan met een goede nietmachine. Als het net goed geplaatst is, dan is het geen probleem om je katten in de tuin te houden. Het is alleen niet zo strak als de methode om de schutting te verhogen.

Mijn ervaringen met het bevestigen aan een kabel of koord

Om onze katten in de tuin te houden hebben wij in eerste instantie de makkelijkste weg gekozen en het kattennet aan een kabel vastgemaakt. Dit was een staalkabel, maar het net ging er toch steeds lelijker uitzien.

Koord: Niet doen! Op een korter stuk hadden we gebruik gemaakt van het koord dat meegeleverd wordt om het net te bevestigen. Dat koord ging steeds slapper hangen. Iedere keer weer aanspannen werkte niet, want het koord verpulvert na verloop van tijd. Toen een van onze katten wat aan het net zat te trekken, brak het hele koord. Dat werkte dus niet om onze katten in de tuin te houden.

Rolbalken: strak, maar niet 100% katproof

Hoewel katten in de tuin houden met kattennet voor ons de absolute winnaar is, wil ik ook even kort stilstaan bij een ander systeem, rollende balken. Je kat kan de bovenkant van de schutting niet vastpakken omdat de balken draaien, tenminste, dat is de gedachte erachter.

Bevestigen op de juiste hoogte en onder de juiste hoek

Een superstrakke manier om te proberen om je katten in de tuin te houden is door gebruik te maken van rolbalken boven aan je schuttingen. Dit werkt op zich wel goed, maar het luistert heel nauw. Deze balken moeten boven de 1,80 meter bevestigd worden, de hoek ten opzichte van de bovenkant van de schutting moet helemaal juist zijn, en zo zijn er nog wat zaken. Zit er ergens iets net niet helemaal juist, dan werkt het niet.

Als je kat echt de tuin uit wil, houden deze balken hem niet tegen

Wij hebben een schutting gehad waar die rolbalken hebben gezeten. Zie de foto hieronder van onze schutting. Als onze kater gewoon rustig probeerde te springen hielden de rolbalken hem wel tegen. Als hij kwaad was op Chouffie de buurkat en echt over de schutting heen wilde, dan zaten de balken er voor niets.

We hebben het gefilmd

We hebben het een paar keer gefilmd en vertraagd teruggekeken. Onze kater sprong tegen de schutting, zette zich af op de schutting en kon hoog genoeg komen om met zijn voorpoten net over de balk heen te grijpen en zijn nagels in de schutting te zetten. Zo kon hij over de schutting klauteren. We hebben een paar keer de balken wat verplaatst, maar hij bleef ontsnappen. Zijn zus had het trucje afgekeken… Deze rolbalken waren definitief niet voldoende om onze katten altijd in de tuin te houden.

Andere katten kunnen gewoon je tuin nog in

Je kunt je eigen katten er niet altijd mee in de tuin houden. Er wordt gezegd dat katten je tuin niet in kunnen. Nou, vergeet dat maar. Katten springen zo je tuin in. Met een kattennet komen andere katten je tuin niet in.

Je kunt het zelf maken, wat goedkoper is. Maar mijn ervaring [nogmaals] is dat het bij ons nooit heeft gewerkt.

De moraal van dit verhaal, katten in je tuin houden met kattennet is mijn winnaar

Kattennet plaatsen om je katten in de tuin te houden werkt dus prima, maar plaats het wel op de juiste manier. Op een balkon kun je waarschijnlijk goed werken met een kabel, maar heb je een tuin dan is een stevige houten constructie met een schuine hoek echt de beste weg. Stop er wat tijd en energie in, en je hebt er jarenlang plezier van! Bekijk alle handige netten bij Bol.com.

De ziekte van Dupuytren is een progressieve aandoening die ik zelf van dichtbij heb leren kennen toen mijn pink plotseling krom begon te trekken door bindweefselwoekering. Inmiddels begin ik de ziekte op meer plekken in mijn handen te ervaren. In dit artikel vertel ik je meer over mijn ervaringen en over de ziekte zelf.

Hoe ik merkte dat ik de ziekte van Dupuytren heb

Het begon met een knobbeltje

Voor ik meer op de ziekte zelf inga, eerst mijn persoonlijke ervaring. Ik had nog nooit van Dupuytren gehoord en had geen klachten met mijn handen. Het viel me wel op dat ik een klein knobbeltje in mijn linker handpalm had tussen mijn pink en ringvinger in, maar ik schonk daar geen aandacht aan. Het knobbeltje deed geen pijn en ik had verder nergens last van. Na verloop van tijd werd het knobbeltje wel wat groter en harder. Voor mijn gevoel was dit niets bijzonders.

Mijn pink strekken lukte niet meer

Op een gegeven moment merkte ik dat mijn pink wel heel makkelijk boog als ik mijn hand bijvoorbeeld in mijn broekzak deed. Ik had daardoor soms het gevoel dat ik wat kracht miste in mijn pink. Toen dat vaker gebeurde en erop ben gaan letten, merkte ik dat mijn pink een heel klein beetje krom stond. Volledig strekken van mijn pink lukte niet meer. Dat was me eerder niet opgevallen.

Ik ben er in eerste instantie niet mee naar de dokter gegaan. Heel langzaam maar zeker zag ik dat mijn pink steeds iets krommer ging staan. Toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts, die me doorstuurde naar de specialist. De conclusie: ziekte van Dupuytren. Inmiddels zijn er ook knobbels verschenen bij mijn duimen. In de duim van mijn linkerhand loopt een hele harde streng van mijn handpalm mijn duim in. Mijn duim is alleen wat stijf.

Wat ik er in het begin merkte van de ziekte van Dupuytren

Dupuytren is een sluipende ziekte. Je merkt er daarom in het begin heel weinig van. Bij mij deed het geen pijn en ik merkte niet dat ik mijn pink niet meer helemaal kon strekken. Pas toen de kromming van mijn pink erger werd, kreeg ik door dat er iets aan de hand was. Als je eenmaal beseft dat je de ziekte hebt, ga je meer letten op de problemen die er langzaam maar zeker insluipen.

Op werkdagen zit ik de hele dag achter de computer en tik heel veel teksten. Ik merkte steeds vaker dat mijn pink niet meer alle letters goed raakte en ik begon daardoor steeds meer tikfouten te maken. Nu de aandoening langzaam erger wordt, merk ik tijdens het typen ook dat vanuit mijn pink een brandend gevoel richting mijn pols en onderarm gaat. Geen prettig gevoel! Ik merk ook dat ik vaker dan vroeger dingen laat vallen…

Zet het door of blijft het stabiel

Ik heb het gevoel dat het echt superlangzaam steeds wat erger wordt, zeker bij mijn pink. Ik kan mijn duimen nog goed gebruiken, maar merk wel dat bewegen langzaam aan wat lastiger wordt. Mijn pink is nu ongeveer wel zover krom gaan staan dat een operatie waarschijnlijk niet zo ver weg meer is.

Ik ben me dus goed gaan verdiepen in de ziekte van Dupuytren. Deze informatie deel ik graag. Vandaar dit artikel.

Koetsiershanden of Vikingziekte

De ziekte van Dupuytren wordt ook wel koetsiershanden of Vikingziekte genoemd.

De term “koetsiershanden” stamt uit de tijd dat koetsiers vaak en langdurig hun handen gebruikten om de paarden te leiden. Door de voortdurende druk op de handpalmen konden ze last krijgen van de ziekte.

De term vikingziekte is een verwijzing naar de geografische spreiding van de ziekte. De handaandoening die kromme vingers kan veroorzaken komt vaker voor in Noord-Europa, waar de Vikingen vroeger leefden.

Geen medisch advies, alleen mijn ervaring

Laat ik eerst aangeven dat dit artikel geen medisch advies is. Ik schrijf dit uit mijn eigen ervaring en de informatie die ik inmiddels, ook via de handchirurg, heb vergaard.

Wat is de ziekte van Dupuytren precies?

Bij de ziekte van Dupuytren woekert bindweefsel in de handpalm. Dit bindweefsel, dat normaal gesproken soepel en flexibel is, wordt dikker en stugger. Dit kan knobbels en strengen bindweefsel in de handpalm veroorzaken. Dit bindweefsel loopt langs de pezen de vingers in, waardoor deze strengen de pezen krom kunnen trekken. Doordat je vingers krom gaan staan en minder beweeglijk zijn, kan het lastig worden om je hand nog normaal te gebruiken. In mijn geval merk ik dat met name met typen en het vastpakken van dingen.

Weetjes

• Het is een progressieve aandoening die de vingers geleidelijk krom trekt
• De ziekte komt acht keer vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
• De bindweefselvorming start in de meeste gevallen wanneer je tussen de 40 en 60 jaar ontstaat.

De eerste symptomen van de ziekte van Dupuytren

De eerste symptomen van Dupuytren zijn meestal knobbels in de handpalmen. Het start vaak, net als bij mij, met een knobbel ter hoogte van de ringvinger en pink. Bij sommige mensen zijn deze plekken gevoelig of zelfs wat pijnlijk. Als je goed voelt, dan zal je langzaam maar zeker wat meer verharding voelen rondom de knobbels.

Oorzaak van de ziekte

De oorzaak van de ziekte van Dupuytren is nog niet volledig bekend. Erfelijke factoren lijken een rol te spelen, maar ook andere factoren, zoals roken, alcoholgebruik en diabetes, kunnen het risico op de aandoening verhogen. Ik begreep dat ook een trauma de ziekte kan triggeren.

De eerste fase van koetsiersziekte en de voortgang

De eerste fase van de ziekte gaat vaak heel ongemerkt voorbij. Je merkt er niet veel van in het begin. Later worden de symptomen van Dupuytren duidelijker.

Hierbij moet je denken aan harde knobbels in de handpalm, strengen bindweefsel vanuit de handpalm die de vingers duidelijk krom gaan trekken, het niet meer goed kunnen spreiden van de vingers, verminderde kracht in de hand en stijfheid van de hand. Ook kan er sprake zijn van pijn in de hand en vingers. In mijn geval merk ik bij gebruik van de hand een brandend gevoel richting mijn pols.

Stadia van de ziekte van Dupuytren

De ziekte bestaat uit vier stadia. Het is niet zo dat iedereen alle vier de stadia doorloopt. Wat dat betreft kan je pech of mazzel hebben.

1. Stadium 1: Er zitten knobbels in de handpalm, maar er is nog geen sprake van strengen bindweefsel. Ook zijn de vingers nog niet krom getrokken.
2. Stadium 2: Er zijn strengen bindweefsel voelbaar, maar de vingers zijn nog niet krom getrokken. Dit is een beetje voelbaar in de beweeglijkheid van de hand.
3. Stadium 3: In dit stadium van de ziekte van Dupuytren lopen er duidelijk strengen verhard bindweefsel vanaf de handpalm de vingers in en de vingers zijn krom getrokken.
4. Stadium 4: Dit is het ernstigste stadium van deze progressieve aandoening. Je voelt duidelijk harde strengen bindweefsel vanuit je hand je vingers in gaan en je vingers zijn ernstig kromgetrokken.

Hoe erg kan de ziekte van Dupuytren worden

De ziekte van Dupuytren kan bij ieder hierboven genoemd stadium stoppen. Het kan zijn dat je er niet veel meer last van hebt dan alleen wat knobbels in je handen, maar het kan ook zover komen dat je echt problemen krijgt met het gebruik van je handen. De kromstand van de vingers kan pijnlijk worden en dingen vastpakken kan lastig worden. Dit verschilt echt enorm van persoon tot persoon.

Is de ziekte van Dupuytren te genezen?

Om maar meteen duidelijk te zijn, de ziekte van Dupuytren is niet te verhelpen of genezen. Behandeling kan de klachten wegnemen of verminderen, maar het probleem kan altijd terugkeren. Wat ik begrepen heb van de handchirurg, is dat de kans reëel is dat de problemen na behandeling weer in volle hevigheid terugkomen. Dat is geen fijn bericht om te krijgen bij de behandelaar.

Wil je meer lezen over de ziekte, dan zijn er interessante boeken te koop.

De behandelmethoden van de ziekte van Dupuytren op een rijtje

Observatie

In dit stadium is er nog geen behandeling nodig. De arts stelt de diagnose en geeft je informatie. Ook zal de arts je vertellen wanneer je weer terug moet komen. De handchirurg waar ik mee gesproken heb geeft aan dat ik aan de bel moet trekken wanneer ik, als mijn hand plat op tafel ligt, een potlood onder mijn vinger door kan schuiven zonder de vinger aan te raken.

Corticosteroïden

Hierbij worden injecties met Corticosteroïden in de strengen bindweefsel gespoten om de ontsteking en eventueel pijn te verminderen.

Naaldaponeurotomie

Dit is een methode waarbij de hand wordt verdoofd en de strengen bindweefsel worden doorgesneden. Dit kan de functie van de vingers weer redelijk/ tijdelijk herstellen, maar het is geen definitieve oplossing.

Operatie

Wanneer de gevolgen van de ziekte van Dupuytren ernstige vormen aannemen, dan kan een operatie noodzakelijk zijn. Hierbij wordt vanaf de hand tot en met de vingers een zigzag snee gemaakt, waarna de bindweefselstreng voorzichtig wordt verwijderd. De pees waar het bindweefsel langs loopt mag niet beschadigd raken. Hierna zal handtherapie worden gegeven om de vingers weer zo goed mogelijk te kunnen gaan bewegen. Het kan voor komen dat je na de operatie een tintelend gevoel of zelfs minder gevoel in je vinger overhoudt.

Vingerspalken, doen of niet?

Er zijn speciale Dupuytren vingerspalken te koop, ook bij Bol.com. Ik kan hier alleen niet met zekerheid achterhalen of deze een positief of negatief effect hebben op het verloop de ziekte van Dupuytren. De vinger strekken kan volgens de ene bron geen kwaad, terwijl andere bronnen aangeven dat dat het kromtrekken van de vingers alleen maar meer activeert.

Dupuytren samengevat

De ziekte van Dupuytren is een progressieve ziekte die het bindweefsel in de handen en vingers aantast. De symptomen variëren van knobbels in de handpalmen tot harde strengen bindweefsel die de vingers kromtrekken. Ook kan Dupuytren pijnlijk zijn. Het is niet vooraf te zeggen hoe ver deze progressieve aandoening de vingers krom trekt. Dit verschilt per persoon. Er zijn verschillende manieren om de ziekte te behandelen, maar hou er rekening mee dat de kans groot is dat de ziekte terugkeert.

Zoek je meer informatie over de ziekte van Dupuytren, dan kan je onder andere kijken op de volgende websites [deels bronnen voor mijn artikel] : Thuisarts.nl of Dupuytren Nederland.

Teek verwijderen? Als er een teek op je zit, wil je hem natuurlijk zo snel mogelijk op de juiste manier weghalen. Maar hoe doe je dat nou precies? Draaien of trekken? Er bestaan heel wat verhalen over draaien, alcohol, vaseline of zelfs brandende sigaretten, maar er is eigenlijk maar één goede manier. In dit artikel vertel ik je hoe je een teek veilig verwijdert, welk gereedschap je daarvoor nodig hebt en wat je moet doen als de kop blijft zitten.

Kort samengevat

Ga een teek nooit draaien en gebruik geen vaseline of alcohol. Pak een puntige pincet of veel beter nog, een tekentang, zet deze zo dicht mogelijk bij je huid en trek de teek rustig en recht omhoog. In het stappenplan verderop in dit artikel lees je hier stap voor stap meer over.

De teek neemt in aantal toe

De teek is er altijd al geweest, maar is bezig met een opmars. Er wordt gezegd dat de klimaatverandering daarbij helpt. De langere zomers en minder koude winters geven de teek langer de tijd om zich voort te planten.

Hoe komt een teek op je lichaam

Teken vallen niet uit bomen

Vraag tien mensen hoe een teek op je lichaam terechtkomt. Van die tien mensen zijn er zeker een aantal die zeggen dat teken zich uit bomen op hun slachtoffer laten vallen. Laten we dit idee eerst even uit de weg ruimen. De teek ligt niet op een boomtak te wachten tot er een slachtoffer voorbij komt die hij kan bespringen. Dat is een fabeltje.

De teek wacht laag bij de grond in gras en bosjes

Teken verschuilen zich meestal laag bij de grond in wat hoger gras en bosjes. De teek wacht tot er een dier of mens voorbij loopt waar hij zich aan vast kan klampen. Hij zal dus meestal op je schoenen of broek terechtkomen, of wanneer je een korte broek draagt rechtstreeks op je been. Teken kunnen zo op hun gemak op zoek naar een plek om zich vast te bijten in je lichaam. Omdat ze op dat moment zo klein zijn, zie je ze niet snel.

Een teek verwijderen doe je meestal van je benen of uit je liezen, maar ze kunnen overal gaan zitten. Ze wandelen rustig je broekspijp in op zoek naar een warm, comfortabel plekje.

Zo herken je een teek en wat zijn de gevaren van een tekenbeet

Een teek zelf is niet lastig te herkennen, maar het is wel een kunst om te ontdekken dat hij op je huid zit. Je herkent een teek als een piepklein, spinachtig beestje met acht pootjes dat zich vastbijt in de huid. Een pas gearriveerde teek is vaak niet groter dan een klein zwart stipje van 1 tot 3 millimeter. Je merkt het meestal bij toeval. Pas na een paar dagen, wanneer de teek zich volzuigt met bloed, groeit hij uit tot het formaat van een speldenknop of een kleine erwt. Je ziet dan een grijsbruin bolletje op je huid zitten.

Een tekenbeet is helaas niet altijd onschuldig. Een deel van de teken in Nederland draagt de Borrelia burgdorferi-bacterie met zich mee, die de ziekte van Lyme kan overbrengen. Daarnaast kunnen ze soms andere bacteriën of virussen bij zich dragen die zorgen voor vervelende gezondheidsklachten. Denk hierbij aan chronische griepverschijnselen, hersenvliesontsteking en zenuwaandoeningen. Snel handelen is daarom belangrijk.

Waarom een tekentang beter werkt dan een pincet

Voordat je aan de slag gaat met het verwijderen van de teek, is het goed om te kijken naar je gereedschap. Je gebruikt het liefst een speciale tekentang of tekenpen. Als je die niet hebt, dan is een puntige pincet je volgende keuze.

Gebruik geen gewone, platte huishoudpincet. De bek van zo’n pincet is te breed en vlak, waardoor je al snel in het achterlijf van de teek knijpt. Als je dat doet, druk je de maaginhoud van de teek direct in de wond, en vergroot je de kans op besmetting. Een goede tekentang of tekenpen (zoals je die handig kunt bestellen via Bol.com) pakt de teek direct vast op de juiste plek en met precies de juiste druk, zonder het achterlijf te pletten.

Ik persoonlijk vind een tekentang die je indrukt als een pen om de tang te openen en weer loslaat waardoor hij automatisch de teek beetpakt het prettigste werken. We hebben veel teken verwijderd bij onze hond, maar ook bij onze zoon tijdens zijn scoutingtijd waarbij hij veel in de natuur was.

Stappenplan, zo verwijder je een teek

Heb je een teek ontdekt? Volg dan dit eenvoudige stappenplan om hem veilig te verwijderen:

1. Pak het juiste gereedschap: Pak de tekentang of tekenpen erbij. Heb je die niet, dan gebruik je een puntige pincet.
2. Plaats dicht bij de huid: Zet de tang zo dicht mogelijk bij je huid, rondom de kop van de teek. Zorg dat je hem tussen de kop en het achterlichaam vastpakt. Pas op dat je zeker niet in het bolle achterlijf knijpt!
3. Trek rustig recht omhoog: Trek de teek in één vloeiende, langzame, rechte beweging omhoog. Maak absoluut geen draaiende beweging en ruk hem er niet in één keer hard uit. Omdat de teek goed vast zit, zal de huid waarschijnlijk iets mee omhoog komen. Blijf rustig doortrekken tot hij loskomt. Hou de druk er dus op.
4. Maak de teek onschadelijk: Gooi de teek niet zomaar weg en spoel hem ook niet gewoon door de wc (ze kunnen uitstekend tegen water en blijven makkelijk drijven!). Probeer hem ook niet tussen je vingers kapot te knijpen, want dat lukt bijna nooit door hun harde pantser. Daarbij zou je jezelf kunnen besmetten als je per ongeluk een wondje op je vingers hebt. Leg de teek op een stukje wc-papier, druk hem goed fijn met een hard voorwerp (zoals de achterkant van een lepel of een muntje). Pas als hij echt dood is gooi je hem weg of spoel je hem door. Ontsmet de plek en de lepel of muntje.
5. Ontsmet de wond: Maak het wondje na afloop goed schoon met alcohol of desinfecterende middelen en was goed je handen.
6. Extra; noteer de datum en plek: Schrijf ergens op waar de beet zat en houd de plek gedurende de komende weken/ maanden goed in de gaten. Lees hier meer waar je op moet letten.

Wat als de kop van de teek blijft zitten?

Knijp je per ongeluk te hard in de teek [pincet], of schiet hij net verkeerd los, dan kan het gebeuren dat de kop of een klein stukje van de monddelen achterblijft in je huid. Dat kan schrikken zijn, maar er is geen reden tot paniek.

Moet je die achtergebleven kop koste wat het kost verwijderen? Nee, dat hoeft niet. Je kunt de kop gewoon laten zitten, al is dit best een eng idee. Je lichaam ruimt dit vanzelf op en werkt het na een tijdje weg zoals een heel klein korstje. Probeer er niet te lang in te prutsen met een naald, want daarmee vergroot je de kans op een vervelende ontsteking. Als alleen de kop van de teek achterblijft, dan goed ontsmetten en wachten tot hij weg is.

Na de tekenbeet: ontsmetten en opletten

Heb je de teek verwijderd en de wond ontsmet? Het is slim om deze plek zo’n drie maanden af en toe te controleren. Zo zie je tijdig of er veranderingen optreden.

Wanneer ga je naar de huisarts?

Neem contact op met je huisarts als je één van de volgende signalen merkt:

• Er ontstaat een rode ring of een verkleuring van de huid rondom de plek van de tekenbeet (dit kan tot drie maanden na de beet nog gebeuren).
• Je krijgt in de eerste weken na de beet last van koorts, spierpijn of gewrichtspijn.
• Je ervaart andere vage klachten die kunnen duiden op de ziekte van Lyme.

Tekenbeten voorkomen

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. Hoewel het lastig is om een tekenbeet helemaal te voorkomen, kun je de kans flink verkleinen:

• Blijf tijdens een wandeling zoveel mogelijk op de paden en loop niet dwars door hoog gras of dicht struikgewas.
• Smeer onbedekte huid in met DEET.
• Draag speciale sokken of doe je broekspijpen in je sokken als je door de natuur wandelt, zodat teken niet zomaar je broekspijp in kunnen klimmen.

Kunnen zilvervisjes bijten? Veel mensen die nog niet eerder met zilvervisjes te maken hebben gehad vragen zich dit af. Als je deze diertjes van dichtbij bekijkt, dan zien ze er best griezelig uit. Maar je hoeft je geen zorgen te maken, want deze diertjes kunnen je niet bijten. Zijn er wel andere zaken waar je rekening mee moet houden voor je gezondheid en hoe hou je het aantal visjes in je huis zo klein mogelijk?

Het verlossende antwoord: Kunnen zilvervisjes bijten?

De vraag of ze kunnen bijten is simpel te beantwoorden: Nee, zilvervisjes bijten niet! Dat ze wel bijten is dus overduidelijk een fabeltje.

Ook verwante soorten zoals ovenvisjes en papiervisjes kunnen met geen mogelijkheid door de menselijke huid heen bijten. Ze zijn ook totaal niet geïnteresseerd in mensen. Je hoeft dus absoluut niet bang te zijn voor beten als je ze in huis tegenkomt. Het enige dat in uitzonderlijke gevallen kan voorkomen, is dat mensen overgevoelig reageren op de microscopisch kleine huidschilfers die de diertjes achterlaten, maar dat komt echt maar heel weinig voor.

Mijn eerste ervaring met enorme hoeveelheden zilvervisjes

Toen we naar onze huidige woning zijn verhuisd en ik de plinten van de muur aftrok, wist ik niet wat ik zag. Het krioelde erachter werkelijk van de zilvervisjes die meteen alle kanten op schoten. Zo kwam ik ze door het hele huis tegen. Ook op zolder in een soort zelfgemaakte kast die waarschijnlijk bijna nooit openging, barstte het ervan. Ik schrok echt van de hoeveelheid van deze beestjes en was bang dat de zilvervisjes me zouden bijten. Later begreep ik dat de vorige eigenaren heel slecht ventileerden waardoor de luchtvochtigheid hoog was in huis. Over ventileren zo meteen meer.

De verschillende soorten visjes

Wist je dat er globaal drie soorten ‘visjes’ zijn die sterk op elkaar lijken? Dit zijn de zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes.

• Zilvervisjes: Houden van een hoge luchtvochtigheid (rond de 70%) en vind je vooral in badkamers, kelders en toiletten, maar je kunt ze overal tegenkomen.
• Papiervisjes: Voelen zich ook thuis in drogere ruimtes en voeden zich met papier, zoals boeken, behang en schilderijen op doek.
• Ovenvisjes: Gedijen juist bij hogere temperaturen (30 graden of hoger) en zitten vaak rond de verwarmingsketel.

Hoe hou je het aantal visjes in je huis zo klein mogelijk?

Zilvervisjes kunnen niet bijten, dus wat dat betreft hoef je er niet bang voor te zijn. Toch is het geen prettig idee als je ze overal in huis tegenkomt. Zoals gezegd had ik een huis vol met enorme hoeveelheden zilvervisjes. We zijn nu een aantal jaar verder en ik kom ze nog maar weinig tegen. Als ik ze zie, dan is dat met name in de badkamer. Als je je aan de volgende punten houdt, dan neemt het aantal visjes in je huis langzaam maar zeker af. Het kan jaren duren, maar het werkt wel.

1. Verlaag de luchtvochtigheid: Zorg voor goede ventilatie in huis. Als de luchtvochtigheid onder de 50% duikt, wordt het voor zilvervisjes veel minder prettig, wat je ook gaat merken in de voortplanting. Ventileer dus goed 365 dagen per jaar, 24 uur per dag.
2. Kieren en gaten dichten: Maak schuilplaatsen zo veel mogelijk ontoegankelijk. Hoe minder plekken ze hebben om zich te verschuilen. Natuurlijk kan je niet alle gleuven en kieren dichten, maar hoe meer je er dichtstopt, hoe beter het is.
3. Regelmatig schoonmaken: Zuig zilvervissen en eitjes weg met de stofzuiger. Tijdens het stofzuigen is het goed om ook even langs de plinten en andere plekken te gaan waar de diertjes zich achter kunnen verstoppen. Zo zuig je in ieder geval ook eventuele eitjes weg.
4. Voorzichtige bestrijding: Er zijn in de winkel middeltjes te koop op basis van synthetische pyrethroïden. Pas hier wel heel erg mee op als je huisdieren of aquariumvissen hebt, aangezien dit soort bestrijdingsmiddelen giftig zijn. Gevaarlijk voor loslopende huisdieren en vooral voor koudbloedige dieren. Op Bol.com zijn diverse bestrijdingsmiddelen te koop die het verminderen van deze dieren in huis kunnen ondersteunen. Gebruik het wel verstandig!

Kom je ooit helemaal van de zilvervisjes af?

Wie denkt dat een professioneel bedrijf inschakelen het probleem voorgoed oplost, komt bedrogen uit. Uit navraag bij de expert van Rentokil blijkt dat als je eenmaal een flinke populatie hebt opgebouwd, je ze nooit meer honderd procent uitroeit. De eitjes blijven vaak achter in kleine spleten en komen later weer uit. Het gaat er daarom vooral om dat je de leefomgeving onaantrekkelijk voor ze maakt, zodat de plaag netjes binnen de perken blijft. Dan is er op zich weinig aan de hand.

Ik heb hier overigens een artikel over zilvervisjes in bed.

Zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes wat zijn de verschillen

Ik zal de soorten zilvervisjes, ovenvisjes en papiervisjes onder de naam zilvervisjes samenvoegen hieronder, want dat is bij de meeste mensen de naam waar ze onder bekend zijn, ook al zijn het toch net even andere diertjes.

Nog even over papiervisjes en ovenvisjes

Papiervisjes

Papiervisjes zijn een stuk vervelender dan zilvervisjes! De naam zegt het al. Deze visjes leven voornamelijk van papier en komen dan ook voor in en bij boeken en dozen. Het probleem is dat ze schade aanbrengen aan boeken en papieren, omdat ze ervan eten.

Om papiervisjes te weren is het goed om de temperatuur onder de 18 graden en de luchtvochtigheid ook weer zo laag mogelijk te houden. Alle plaatsen waar het warm kan worden zoals de gaten in de muur waar verwarmingsbuizen doorheen lopen, zijn plaatsen waar ze zich heerlijk voelen. Dat zijn goede broedkamers.

Heb je last van deze diertjes, dan is het verstandig om belangrijke papieren of boeken te bewaren in afgesloten kunststof kratten.

Ovenvisjes

Ovenvisjes komen niet zo heel vaak voor in huizen. Dit heeft er vooral mee te maken dat ze zich heerlijk voelen bij een temperatuur van 30 graden of hoger. Als ze al in huis zitten, dan kom je dus eigenlijk alleen tegen op de zolder bij de verwarmingsketel. Ook hier geldt weer: goed ventileren, zodat de warme lucht zo snel mogelijk wordt afgevoerd.

Conclusie, zilvervisjes bijten niet

Kortom, hoewel zilvervisjes er misschien wat akelig uitzien, hoef je absoluut niet bang te zijn voor je gezondheid. Ze kunnen je ook niet bijten. Ze doen je letterlijk geen vlieg kwaad. Door te zorgen voor een goede ventilatie en een schone leefomgeving houd je ze eenvoudig onder controle. Heb je last van veel diertjes, dan kan het een tijdje duren voor je echt resultaat gaat zien van goede ventilatie, maar het werkt op zeker.

Disclaimer

De informatie in dit artikel is bedoeld ter algemene inspiratie. Hoewel de uiterste zorg is besteed aan de inhoud, ben ik geen gecertificeerd ongediertebestrijder. Ik heb dit artikel puur geschreven uit eigen ervaring. Het toepassen van adviezen en het gebruik van eventuele chemische of biologische bestrijdingsmiddelen is te allen tijde op eigen verantwoordelijkheid. Lees voor gebruik altijd zorgvuldig de gebruiksaanwijzing en het etiket van het betreffende product, en houd hierbij rekening met de veiligheid van eventuele huisdieren en kinderen.

In Nederland leven van nature maar drie soorten slangen. Veel mensen denken dat alle slangen giftig zijn, maar dat klopt niet. Alleen de adder is licht giftig, de andere twee zijn volledig ongevaarlijk.

In dit artikel vertel ik je hoe je de ringslang, adder en gladde slang herkent, waar je ze kunt tegenkomen en of ze gevaarlijk zijn. Ik ga ook in op de grote, uitheemse slang die onder andere in de duinen bij Den Haag wordt gezien.

Welke slangen komen van nature in Nederland voor?

Van nature komen hier alleen de ringslang, de adder en de gladde slang voor. Alle drie zijn ze beschermd onder de Omgevingswet. Je mag ze dus niet vangen of verstoren.

• Ringslang [Natrix helvetica] – Niet giftig, tot 130 cm lang, olijfgroen met 2 gele vlekken in de nek
• Adder [Vipera berus] – Licht giftig, 50-65 cm lang, zigzagstreep op rug, verticale pupil
• Gladde slang [Coronella austriaca] – Niet giftig, 50-70 cm lang, gladde, glanzende schubben, bruin/grijs

De ringslang – de zwemmer

Dit is de slang die je het vaakst tegenkomt. De ringslang leeft graag bij water zoals sloten, vennen en moerassen. Het is de langste slang van Nederland.

De ringslang is niet giftig en volledig ongevaarlijk. Als hij zich bedreigd voelt, doet hij alsof hij dood is en scheidt hij een stinkende vloeistof af. Hij bijt alleen als je hem oppakt.

De adder – de enige giftige slang in Nederland

De adder is de enige giftige inheemse slang. Zijn beet is pijnlijk en je moet er altijd mee naar een arts, maar voor een gezonde volwassene is de beet zelden levensbedreigend. Risicovoller wordt het vooral voor kleine kinderen, ouderen en mensen met een allergie voor het gif.

Herkennen: De adder heeft een gedrongen lichaam, een brede driehoekige kop en een duidelijke zigzag op zijn rug. Kijk ook naar de ogen. De adder is de enige Nederlandse slang met een verticale pupil. De andere twee inheemse slangen hebben ronde pupillen.

Waar leeft de adder? Op droge heide en hoogveen. De grootste kans heb je in Drenthe, op de Veluwe en in Nationaal Park De Meinweg in Limburg.

Er is een leuk boekje “addergebroed” geschreven over de adder in Nederland.

De gladde slang – de zeldzame

De gladde slang is onze zeldzaamste en meest schuwe slang. Zijn lichaam lijkt een beetje op de adder, maar is niet giftig. Zijn naam dankt hij aan zijn gladde, glanzende schubben die in elkaar overlopen.

Hij leeft verstopt onder heideplaggen en dood hout en jaagt vooral op hagedissen en kleine diertjes.

De stierslang in de duinen: exoot, maar geen gevestigde populatie

In de duinen tussen Den Haag en Katwijk, zoals Meijendel en Berkheide, worden al jaren stierslangen (Pituophis catenifer sayi) gezien. Het verhaal gaat vaak dat ze zich hier gevestigd hebben, maar dat klopt niet helemaal.

Hoe zit het precies volgens RAVON?

RAVON staat voor Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland

Losgelaten exoten: Stierslangen zijn populaire terrariumdieren. Helaas worden ze soms illegaal gedumpt door eigenaren. Het duingebied lijkt qua biotoop erg op hun Noord-Amerikaanse leefgebied, waardoor ze er goed kunnen overleven en zelfs kunnen overwinteren in oude konijnenholen.

Geen bewijs van voortplanting: Er zijn door terreinbeheerders zoals Dunea wel volwassen dieren en een enkele keer een drachtig vrouwtje gevangen. Er zijn echter nooit jonge slangetjes of eileg in het wild aangetroffen.

Geen officiële status: Omdat hard bewijs voor succesvolle voortplanting in het wild ontbreekt, spreken organisaties als RAVON nadrukkelijk niet van een gevestigde populatie, maar van zwervende, losgelaten exoten. Beheerders vangen de dieren actief weg om schade aan kwetsbare inheemse soorten zoals de zandhagedis en tapuit te voorkomen.

Zie je een grote, geelbruine slang met donkere vlekken in de duinen, dan kun je hem melden op Waarneming.nl. Het is een wurgslang, niet giftig, maar wel schuw.

Adderbeet? Dit moet je doen

Wat je moet doen als je door een adder bent gebeten is allereerst rustig blijven en direct de huisarts of de huisartsenpost bellen. Omdat een adderbeet in Nederland erg zeldzaam is, is het belangrijk om snel medische hulp in te schakelen, ook al is het gif voor een gezond mens in principe niet dodelijk. Ben je allergisch of krijg je het benauwd, bel dan 112.

Probeer de gebeten arm of been zo min mogelijk te bewegen om verspreiding van het gif te vertragen, ga de wond niet uitzuigen of er een tourniquet op te zetten. Haal sieraden of strakke kleding rond de plek weg voordat eventuele zwelling optreedt. Een arts kan de situatie beoordelen en, indien nodig of bij een allergische reactie, verdere maatregelen nemen.

Wil je meer lezen over de adders in Nederland, dan kun je eens kijken naar het boekje Addergebroed.

Boston Terrier karakter, eigenschappen & tips over dit hondenras. Ik ben opgegroeid met honden. Als kind woonde ik samen met poedels en later een Schnautzer. Ik heb dus wel wat ervaring met honden. We hebben nu al zes jaar lang onze trouwe Boston Terriër. Na mijn jaren ervaring met dit lieve, eigenwijze en ook wel felle hondenras, kan ik meer over Bostons vertellen.

Boston Terriers, minder goed voor beginners door het karakter

Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen. Het karakter van de Boston Terriër maakt dit hondenras wat minder geschikt voor beginners. Ze zijn heel slim, eigenwijs, maar ze laten ook heel goed merken wat ze wel en niet willen. Ook kunnen Bostons ietwat licht ontvlambaar zijn en boos worden op andere honden. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden. Op zich niet vreemd als je kijkt naar de reden waarom Boston Terriers gefokt zijn.
Aan de andere kant is het een super leuke energieke hond waar je op kunt bouwen. Ze hechten heel sterk aan hun baasje[s] en zullen er altijd voor je zijn.

Gentleman of een mini-pitbull

Waarom wordt een Boston Terriër vaak The American Gentleman genoemd? Dat komt door zijn pak en zijn karakter. Met dat zwart-witte haar lijkt het alsof hij altijd een smoking draagt. Het karakter van de Boston Terriër is charmant, heel sociaal en dol op mensen.

Laat je alleen niet foppen door die smoking. Onder dat nette pak zit een mini-pitbull. Niet qua uiterlijk, maar qua hart. Bostons zijn enorm energiek en altijd, echt áltijd aanwezig. Als ik hier bij wijze van spreken alleen al mijn teen beweeg, komt ze meteen aangestormd om te kijken wat we gaan doen of om te spelen en te stoeien

Met mini-pitbull bedoel ik alleen maar iets goeds. Pitbulls zijn net als Bostons vaak ontzettend lieve en loyale honden. Ik gebruik het woord hier alleen voor dat stoere, dappere en onvermoeibare karakter. Een gentleman met een motor die nooit uitgaat.

Een mix van spieren, liefde en chaos

De Boston Terrier is een Amerikaans ras, dat is ontstaan in de tweede helft van de 19e eeuw in Boston, Massachusetts. Het is een kruising tussen de Engelse Bulldog en de White English Terrier. De bedoeling was om met deze twee hondenrassen een nieuw ras te maken dat als vechthond kon dienen. Ook al zijn Bostons vrij slank, het zijn echt kleine spierbundeltjes.

Boston Terrier heeft een vechthond karakter

Je leest het goed. Bostons zijn in eerste instantie gefokt als kleine vechthondjes. Dit is niet helemaal gelukt, want het keurige vrolijke hondje heeft altijd plezier in het leven en speelt graag met andere honden. Toch moet je wel oppassen, want het stukje vechthond zit bij de Boston Terriër nog wel in het karakter verstopt. De combinatie van de enorme energie, altijd maar vrolijk zijn en het stukje vechthond, kan soms ook wel zorgen voor wat chaos.

Lief maar een kort lontje, maar als ze ontploft…

Ik heb het zelf vaker ondervonden dat het stukje vechthond er echt nog wel in zit. Onze Boston Terriër Bayleigh houdt heel erg van spelen met andere honden. Altijd maar blij rondrennen alsof ze nooit moe kan worden. Het stukje Terriër DNA zit er echt nog wel in.

Soms zijn er van die honden die echt vervelend tegen haar doen of zelfs uitvallen naar haar, dan kan in één seconde haar toestand compleet omslaan van een vrolijk beestje naar vechtersbaas. Ze gaat dan echt vol voor de winst en denkt dan maar één ding: ‘Het maakt me niet uit hoe groot of klein je bent, ik scheur je helemaal uit elkaar‘. Ik heb begrepen dat dit echt nog in het karakter van het Boston Terriër ras zit.

Vaak zie je dit wel aankomen als je je hond goed kent, maar dat is niet altijd het geval. Soms gaat er uit het niets een knopje om. Dit is zeker iets om rekening mee te houden als je een Boston Terriër neemt, want het zit in het karakter. Je moet altijd je aandacht bij de hond houden als hij speelt, al zou je dat eigenlijk bij iedere hond moeten doen vind ik.

Het is in principe niet zo dat een Boston Terriër uit zichzelf aanvalt, dat zit niet in hun lieve karakter. Deze vechtreactie wordt eigenlijk altijd getriggerd door het gedrag van andere honden.

Opvallend is dat Bostons altijd vrienden willen worden met ieder mens dat ze tegenkomen. Op mensen worden ze nooit boos.

Energiek met een hoofdletter E

Als je een rustig hondje zoekt, dan zijn Boston Terriërs niet echt voor jou gemaakt. Een kijkje in het hoofd van deze Terriërs:

• Rennen? Graag!
• Spelen met een bal? Nog veel liever!
• Kijken wie er het sterkste is en wie het langste en hardste aan een speeltje kan trekken? Graag, want ik geef niet op!
• Stoeien? Helemaal het einde, maar pas wel op want ik bijt onbewust vaak iets te hard in mijn enthousiasme.
• Slapen? Oké, maar niet voordat ik eerst nog een half uurtje als een gek heb rondgerend of je heb lastig gevallen met mijn bal.

Hou er bij je keuze voor een hond dus altijd rekening mee dat een Bostie één brok energie is. Iedere beweging die je maakt kan de hond triggeren om meteen weer met een bal of knuffel aan te komen rennen om te spelen.

Wat onze hond vaak doet is met haar bal of knuffel keihard aan komen rennen en dan [als je op de bank zit] heel hard tegen je borstkas aanspringen. Reageer je niet, dan duwt ze haar speeltje gewoon in je gezicht. Je ontkomt er bijna niet aan om te spelen. In de tuin werken lukt bijvoorbeeld ook niet normaal met een loslopende Boston. Tot vervelens aan toe kunnen ze zich ermee bemoeien.

Wat hierboven ook al staat. Boston Terriers willen graag stoeien, maar hou er wel rekening mee dat ze tijdens het spelen onbewust harder bijten dan prettig is. Bosties hebben in verhouding ook echt een hele grote bijtkracht.

Niet voor iedereen of beginners

Het karakter van de Boston Terriër maakt dat het niet de allerbeste hond is voor mensen zonder ervaring met honden. Het zijn Terriërs met de pit van Terriërs. Daarbij zijn ze slim en op zijn tijd heel koppig.

Ze doen dingen graag op hun eigen manier. Dat merk ik zelf ook. Als ze iets anders wil dan jij, dan wint degene die het langste zijn poot stijf houdt. Het is dan een flinke klus om haar op andere gedachten te brengen, als dat überhaupt al lukt. Tot het irritante aan toe soms.

Naast het specifieke karakter en de sterke wil van de Boston Terriër, speelt ook de intelligentie een rol. Bostons zijn slimme honden waardoor je op moet passen dat ze niet op een slinkse manier een loopje met je nemen.

Een Bostie is ook eigenlijk altijd alert. Het maak niet uit of ze lopen, spelen, zitten of liggen te suffen. Als er iets opvallends gebeurd, springt de hond meteen op. De oren zijn dan helemaal gespitst en de blik is gefocust.

Er is een leuk boek ‘Boston Terriër for dummies‘ waarin je meer kunt lezen over deze hondjes.

Een Boston Terrier karakter; trouw en zal je verdedigen

Trouw maakt ook deel uit van het karakter van de Boston Terriër. Onze hond is echt een allemansvriend. Of ze je kent of niet, ze komt je blij begroeten.

Je merkt wel heel sterk dat de hond echt trouw aan de mensen is waar ze mee samenwoont. Waar jij bent, daar is de hond ook. Hij/ zij zal je overal volgen. Dat ze heel erg hangt aan haar baasje[s] hebben we gemerkt na een vakantie.

Wij hebben op het strand een situatie meegemaakt waarbij onze hond samen met een andere hond leuk aan het spelen was met haar favoriete tennisbal. Steeds de bal weggooien waarbij beide honden erachteraan gingen. Ze hadden heel veel lol samen. Onze hond kwam de tennisbal terugbrengen en mijn vrouw wilde de bal pakken om weer weg te gooien. De andere hond vond dat even geen goed idee, gromde en hapte naar de hand van mijn vrouw. Onze Boston Terriër had geen seconde bedenktijd nodig en sprong er meteen tussen om de andere hond met alles wat ze in zich had te corrigeren.

Waarom was onze altijd blije hond na twee weken uit logeren zo timide?

We zijn in augustus 2026 voor het eerst op vakantie gegaan zonder Bayleigh. Bij onze terugkeer schrokken we een beetje van ons hondje. Ze kwam niet blij op ons afgestormd, maar was heel timide. Ze leek wel bang. Oren helemaal plat, lichaam een beetje ineengedoken en ze kwam ons niet echt begroeten. We vonden dit heel vreemd en kregen twijfels over onze oppas. Blijkbaar is dit ook iets dat in het karakter van de Boston Terriër zit.

Logeren bij bekende mensen in een bekend huis

Tijdens onze vakantie van bijna twee weken heeft ons hondje gelogeerd bij mijn schoonouders. Ze kent deze mensen goed. We komen er ook regelmatig thuis. Ze heeft er eerder ook zonder problemen één of twee nachten gelogeerd. Wij hadden daarom gedacht dat er geen enkel probleem zou zijn tijdens onze vakantie.

Bij terugkomst kwam ze ons niet blij begroeten!

We hadden na onze vakantie verwacht dat Bayleigh enthousiast op ons af zou stormen om ons te begroeten, maar dat was helemaal niet het geval. In plaats daarvan ging ze heel voorzichtig staan, oren helemaal plat naar achteren en ze stond erg in elkaar gedoken. Ze zag er heel erg bang en onzeker uit. Ik kreeg het idee dat ze mishandeld was of iets dergelijks. Heel langzaam kwam ze daarna naar ons toe, maar ze was totaal anders dan voorheen. Een klein hondje dat er bang, timide en onzeker uitzag.

Het afwijkende gedrag heeft bijna een week geduurd

Ze is nadat we haar weer mee naar huis hadden genomen bijna een week niet zichzelf geweest. Onzeker en schrikkerig.

Decompressie bij honden en het gevoelige karakter van de Boston Terrier

Decompressie bij honden is het proces waarbij je hond alle indrukken, spanning en veranderingen van de afgelopen periode probeert te verwerken. Hoewel Bayleigh in een vertrouwde omgeving was bij lieve oppassers die ze goed kent, hakt een afwezigheid van bijna twee weken er bij dit ras flink in.

Boston Terriërs staan erom bekend dat ze extreem gevoelig zijn voor veranderingen in hun routine. Het zijn echte “klittenbandhonden” die feilloos de sfeer aanvoelen en mentaal sterk op hun gezin zijn gericht. Ze begrijpen natuurlijk niet dat je op vakantie bent, maar voor hun gevoel ben je ineens heel lang weg. Die intense onzekerheid, gecombineerd met het gevoelige karakter van de Boston Terriër, zorgt ervoor dat ze de spanning pas echt van zich af laten glijden zodra ze weer helemaal thuis zijn. Dit uit zich in dat ingedoken, timide gedrag, wat gelukkig puur een teken is van stressverwerking en hun aanhankelijke karakter en niet van een slechte behandeling.

Nu we dit weten denken we wel anders over vakanties waarbij ons hondje uit logeren moet.

Klittenbandhond

Hierboven noemde ik Bostons klittenbandhonden. Ze plakken het liefst als klittenband aan hun baasje vast. Wat doen ze?

• Lopen overal achter je aan, kamer in, kamer uit. Ook naar de wc.
• Liggen het liefst tegen je aan of op schoot, niet naast je.
• Houden je constant in de gaten. Jij beweegt en ze staan al klaar.
• Vinden alleen zijn helemaal niet leuk, omdat hun veilige basis weg is.

Daarom is de term zo populair bij Boston Terriër eigenaren. Het is de perfecte omschrijving van hun karakter. Stoer en energiek, maar het liefst de hele dag op schoot of tegen je been aan.

Wat maakt een Boston Terrier karakter zo Boston?

Er zijn een aantal punten die een Boston een echte Boston maken.

• Kleine hond met een duidelijk herkenbare tekening op de vacht.
• Slank, gespierd en hoog op de poten.
• Grote ogen waar je heel goed aan kunt zien hoe ze zich voelen. Ze kunnen je er ook heel ondeugend mee aankijken. Ze kunnen je echt doordringend lang aankijken.
• Platte snuit met een herkenbaar gezicht.
• Snurken en poepjes laten. Zeker het scheetjes laten is een ding bij Bostons. Ze kunnen enorm stinken. Daarvan is trouwens ook een heel grappig shirt te koop.
• Hekel aan kou en regen. Boston Terriërs hebben heel weinig haar. Ze hebben ook geen onder vacht. Hierdoor hebben ze het snel koud. Daarom zie je ze ook snel met een jasje aan lopen. Andersom kunnen ze op warme dagen ook sneller oververhitten dan honden met meer haar. Let goed op oververhitting!
  Regen is ook geen favoriet. Als het ook maar een klein beetje nat is buiten, dan wil onze hond geen stap buiten de deur zetten.
• Lief, trouw, speels, energiek, koppig, eigenwijs, fel, sterk karakter en soms hilarisch.

Nee, de Franse veldwesp met lange hangende poten is niet gevaarlijk. Deze slanke wesp met oranje voelsprieten is veel rustiger dan de Duitse wesp en limonadewesp, steekt bijna nooit en komt niet af op jouw eten of drinken. In de meeste gevallen kun je het nest gewoon laten zitten.

Nee, een Franse veldwesp met zijn lange hangende poten is niet gevaarlijk!

Ik begin meteen met de vraag of de Franse veldwesp gevaarlijk is. Het korte antwoord is ‘nee’. Het lange antwoord is het hele artikel hieronder.

Franse veldwespen zijn minder bekend, zelfs bij ongediertebestrijders

De reden dat ik dit artikel schrijf, is omdat ik gemerkt heb dat weinig mensen de Franse veldwesp kennen. Zelfs ongediertebestrijders roeien deze wespensoort vaak meteen uit, zonder door te hebben dat het om de Franse veldwesp gaat. Dit terwijl dat vaak niet nodig is, omdat deze wespensoort veel minder gevaarlijk en agressief is. Ze laten je het liefst met rust.

Er zijn veel misvattingen over deze wespensoort. Meestal kun je een nest met Franse veldwespen gewoon zonder probleem laten zitten. Bij mij wonen ze al jaren in mijn schuur. Alleen als ze echt in de weg zitten kan verwijderen nodig zijn.

De ontdekking van het wespennest in mijn schuur

Op een mooie warme lentedag zag ik wespen af en aanvliegen bij mijn schuur. Ze verdwenen achter een houten lat, recht boven de deur van de schuur. Ze waren duidelijk een wespennest aan het bouwen in de holle wand van mijn schuur.

In eerste instantie wilde ik meteen de ongediertebestrijder bellen, maar ik zag dat deze wespen er iets anders uitzagen dan de wespen die ik normaal altijd zie. Een online zoektocht en informatie van een wespenkenner gaven alle informatie die ik wilde hebben.

Het ging hier duidelijk om de Franse veldwesp. Dit is een wespensoort dat in principe niet gevaarlijk is voor mensen. Ik heb het wespennest dus laten zitten en heb het doen en laten van de wespen goed geobserveerd. We zijn inmiddels jaren verder en ze wonen nog steeds in mijn schuur en vliegen vrolijk rond in de tuin. Het zijn hele vriendelijke buren.

Waar komt de Franse veldwesp vandaan,

De Franse veldwesp komt van oorsprong niet in Nederland voor. Zoals de naam al zegt, komt deze wespensoort uit Frankrijk. De veldwesp is al sinds vorige eeuw in Nederland, maar breidt zich de laatste jaren snel uit. In de jaren 90 heeft de veldwesp zich in heel Nederland gevestigd. Op zich geen probleem, want deze wespensoort is een stuk minder gevaarlijk en agressief dan de wespen die hier van oorsprong thuis horen. Hierover zo meteen meer.

Hoe kun je Franse veldwespen herkennen?

Franse Veldwesp met oranje voelsprieten in mijn tuin.

Franse veldwesp herkennen aan de lange hangende poten

De Frans Veldwesp is het makkelijkste te herkennen wanneer hij vliegt. Het lichaam is iets slanker en kleiner dan de limonade- en Duitse wesp die we hier het meest zien. Daarbij laat de Franse veldwesp zijn poten naar beneden hangen tijdens het vliegen. Het lijkt dan net of ze hele lange slappe poten hebben.

De [vervelende] Duitse wesp en limonade wesp houden tijdens het vliegen hun poten langs hun lichaam, terwijl je bij de Franse veldwesp heel duidelijk de lange poten naar beneden ziet bungelen. Dit is het meest kenmerkende aan de veldwesp. Ik kan er met plezier naar kijken, een wesp met lange poten die slap naar beneden hangen ziet er apart uit.

Oranje voelsprieten en kenmerkende pootjes

Als deze wespen stil zitten, dan zie je meestal ook een oranje uiteinde op de voelsprieten en soms op de pootjes. De foto hierboven, waarop je deze oranje kleuren goed kunt zien, is gemaakt in mijn achtertuin.

Meerdere kleine wespennesten bij elkaar

De Franse veldwesp maakt een kleiner nest. Ze kunnen daardoor in kleinere ruimtes wonen. Ook maken deze wespen vaak meer nesten bij elkaar. Het aantal wespen in een nest is dan ook veel kleiner dan bij andere wespensoorten.

Deze diertjes hebben er ook niet veel probleem mee als andere wespen een nest in de buurt maken, zolang dat maar verder weg is dan een meter of zes.

Andere reactie bij gevaar [ook mijn ervaring]

Een ander punt waar je de veldwesp aan kunt herkennen is hoe ze reageren bij gevaar. Wanneer de wespen denken dat er gevaar dreigt, dan komen ze bij de opening van het nest zitten. Ze zitten dan half in de nestopening of er vlak naast. Ze houden de omgeving dan goed in de gaten. Je ziet duidelijk dat ze alle bewegingen rond het nest goed volgen en bewegen hun lichaam met ‘schokjes’ mee met het gevaar. Op die momenten zie je dat ze je echt in de gaten houden. Maar dat is het dan ook meestal wel. In verreweg de meeste gevallen trekken ze zich niks van je aan.

Ze kunnen steken, maar dat gebeurt heel zelden

Als je merkt dat ze je in de gaten houden moet je wel een klein beetje opletten, want de Franse veldwesp kan gevaarlijk zijn wanneer hun nest bedreigd wordt. De Franse veldwesp is natuurlijk een wesp, dus ze kunnen en zullen steken wanneer ze denken dat het gevaarlijk wordt. Houden ze je echt in de gaten beweeg dan gewoon langzaam en rustig, of kom iets later weer terug.

Is de Franse veldwesp gevaarlijk voor mensen?

De Franse veldwesp is ook minder gevaarlijk dan andere soorten omdat ze nectar eten van bloemen. Ze komen daarom je barbecue of terrasbezoek komen verstoren, daar hebben ze helemaal geen interesse in.

Waarom de Franse veldwesp niet afkomt op jouw eten en drinken

Iedereen kent wel de irritante limonadewesp en Duitse wesp. Deze wespen zoeken je later in het seizoen echt op, zeker wanneer er eten in de buurt is. Een barbecue in de tuin, een biertje op een terrasje, deze wespen zijn enorm opdringerig. Regelmatig worden er mensen gestoken door deze vervelende wespen.

De Franse veldwesp blijft eigenlijk altijd bij je uit de buurt wat hem, naast het vriendelijke karakter, veel minder gevaarlijk maakt. Zoals gezegd heeft deze wespensoort geen interesse in jou en in wat jij eet of drinkt.

Wat eet de Franse veldwesp tijdens het verzorgen van de larfjes

De larfjes van de Franse veldwesp die in het nest zitten, worden gevoed met insecten. Dit eiwitrijke voedsel is belangrijk voor de ontwikkeling van de nieuwe generatie wespen. De larfjes braken een zoete stof uit, dat weer wordt gegeten door de werksters. Dit gaat exact hetzelfde bij de limonadewesp en de Duitse wesp. In deze fase in het begin van het seizoen zal je niet veel last hebben van deze wespen. Ze zijn hard aan het werk in het nest.

Verschil tussen het eten van de wespensoorten als de larven volwassen zijn

Wanneer de larven volwassen zijn geworden dan stoppen ze met het uitbraken van de zoete stof. De werksters, die eerder in het seizoen afhankelijk waren van deze stof, moeten dus buiten het nest op zoek naar eten. Ook de overige wespen hebben weinig anders meer te doen dan wat doelloos rondvliegen en eten zoeken voor zichzelf. Veel werk in het nest is er niet meer te doen.

Eten van de Franse veldwesp: nectar

De Franse veldwesp gaat, wanneer de larven volwassen zijn, juist op zoek naar nectar van bloemen. Hierdoor komen ze niet vaak in direct contact met mensen. Omdat ze hun eten halen bij bloemen kunnen ze ook wat helpen met het bestuiven, wat weer goed is voor de natuur en de bijen.

Eten van de Duitse wesp en limonadewesp: jouw eten…

De limonadewesp en Duitse wesp zoeken later in het seizoen hun voedsel graag bij mensen die eten bij zich hebben, of op terrassen. Deze wespen kunnen dan echt heel opdringerig en irritant worden, met regelmatig het gevolg dat ze op een gegeven moment in een situatie komen dat ze gaan steken. Je kent het wel… je bent net lekker een ijsje aan het eten of een biertje aan het drinken en er vliegt continue een wesp rond je gezicht. Dat is dus niet de Franse soort.

Meer dan 150.000 wespensoorten

Even een weetje tussendoor. Er zijn wereldwijd meer dan 150.000 soorten wespen geïdentificeerd. Dat is echt een enorm aantal. De Franse veldwesp [Polistes dominula] valt onder de familie papierwespen [Polistinae]. In het mooie boek ‘Wasps of the world – A guide to every family‘ wordt heel veel verteld over de verschillende soorten wespen, waaronder de familie van de papierwespen. Het boek is hier te koop bij Bol.com.

Franse veldwesp nest laten zitten of bestrijden?

Als de Franse veldwesp een nest bouwt op een plek waar ze een beetje vrij zitten, dan kun je het nest in principe gewoon laten zitten.

Alleen wanneer de ingang van het nest daarentegen totaal niet vrij is, omdat het nest bijvoorbeeld direct naast de deur zit waar je veel heen en weer loopt, dan kun je wel overwegen om het wespennest te laten verwijderen. Zeker wanneer je allergisch bent is dat het overwegen waard. Maar in mijn geval zit het nest er al jaren zonder enig probleem, ook al zitten ze zo’n 35 centimeter boven de schuurdeur. Een nest Franse veldwespen hoef je dus zeker niet altijd te laten verwijderen.

Het nest Franse veldwespen in mijn schuur

In mijn persoonlijke situatie zit het wespennest recht boven de schuurdeur. Omdat we direct onder de ingang van het nest de schuur in gaan, kan de Franse veldwesp denken dat je gevaarlijk voor ze bent. Ze kunnen dan het nest eventueel verdedigen. Meestal trekken ze zich niks van je aan.

Toch even laten merken dat ze je in de gaten houden

De eerste keer dat het me opviel dat ze niet zo blij waren met ons, was toen er fietsen uit de schuur gehaald moesten worden waarbij nogal wat herrie werd gemaakt. Er vielen een aantal houten latten om. Die werden met een aantal keer flink tegen de muur tikken vlak bij het nest weer teruggelegd op hun plaats. De schuurdeur stond op dat moment ook een paar keer flink te klapperen door de wind. Toen we de schuur uitkwamen zagen we een aantal wespen in de opening van het nest zitten en er zaten er nog een paar rond het nest. Ze hielden ons goed in de gaten, maar deden verder helemaal niets. Dit was voor mij wel een teken dat ik ze even met rust moest laten.

Af en toe geven ze een waarschuwing

Meestal kunnen we gewoon de schuur in- en uitlopen. Soms, zeker als je vrij snel of zenuwachtig direct bij het nest beweegt, kan het zijn dat ze even richting je gezicht vliegen om je te waarschuwen. Als je dan een stapje terugdoet en rustig aan doet, gaan ze eigenlijk meteen weer weg. Het is echt even duidelijk laten merken dat ze je op dat moment even niet waarderen.

Wij kunnen ook rustig gewoon de schuur in en uit zonder dat de wespen zich daar verder druk om maken. Wat wel opvallend is, dat is dat ik en mijn zoon vrij lang zijn [2 meter] en daardoor vrij dicht bij het nest komen. Wij krijgen iets eerder een waarschuwing dan de dames in huis die kleiner zijn. De Franse veldwesp trekt zich niets van je aan of kan je soms waarschuwen, terwijl andere wespensoorten wel snel agressiever worden.

Wij hebben in jaren nog geen problemen gehad

Wij hebben in al die jaren nog geen echte aanvaring met ze gehad. Mijn ervaring is dat de Franse veldwesp best een vriendelijk diertje is, maar het blijft een wesp en kan steken wanneer dat nodig is. Hou ze gewoon in de gaten.

De Franse veldwesp na een paar jaar in mijn tuin

Zoals gezegd wonend deze vriendelijke wespjes al een aantal jaren in mijn schuur. Ze hebben zelfs wat andere plekken in de wand gevonden om een nestje te bouwen. Een ander nest zit in een oud verlaten vogelhuisje. Ze doen lekker hun ding en verhuizen af en toe een klein stukje verderop.

Het einde van het wespenseizoen

Nadat de larven volwassen zijn geworden, is er meer beweging te zien rondom het nest. Dat komt, zoals gezegd, omdat alle wespen hun eten buiten het nest gaan zoeken en er in het nest weinig meer te doen is. Dit is ook de periode waar je iets meer op moet passen voor de diertjes, omdat je onbedoeld vaker met ze in aanraking komt. Toch heb ik zelf nooit echt ervaren dat de Franse veldwesp gevaarlijk, opdringerig of agressief is.

Eind van de zomer en begin herfst zie je langzaam wat minder beweging rond het nest. In oktober wordt het duidelijk snel stiller. Helemaal aan het einde van oktober heb ik ieder jaar de laatste wespen gezien.

Ben je nieuwsgierig geworden en wil je meer informatie over alle soorten wespen? Dan is er een mooi boek te koop bij Bol.com met veel informatie en foto’s.

Conclusie over de wesp met de lange poten

Zeker in vergelijking met de Duitse wesp en limonadewesp, zijn Franse veldwespen vriendelijke buurtjes die je prima kunt laten zitten, zolang je elkaar niet te veel in de weg zit. Ze steken amper en negeren mensen en zoetigheden volledig.
Herken ze aan hun slanke lijf en lange hangende pootjes tijdens het vliegen en de oranje uiteinden op de voelsprieten en pootjes.